Geluk in cijfers

Het artikel 'Geld maakt niet gelukkig' van 16 juni zou interessante informatie hebben gegeven als de figuren niet te vaak met de tekst in tegenspraak waren geweest. Daarnaast vraag ik me af wat voor waarde moet worden gehecht aan generalisaties als 'Japan is echt een zeer ongelukkig land' en 'de (!) moslims zijn natúúrlijk ongelukkiger'.

En wat te denken van de opmerking dat de Fransen zo ongelukkig zijn, terwijl verder 'verrassend genoeg blijkt dat ze nog boven hun stand gelukkig kunnen zijn, net als de Ieren'. Kijk je dan op de eerste figuur (links), dan blijkt dat Ierland en Frankrijk niet te vergelijken zijn. De Ieren zijn opvallend gelukkig bij een laag inkomen, terwijl de Fransen minder gelukkig zijn bij een veel hoger inkomen, overigens samen met de bewoners van meer Europese landen en Japan (die 'zeer ongelukkige Japanners' scoren met 6,9 hoger dan o.a. Spanje, Portugal, Oostenrijk en Italië).

Nederland komt niet op deze figuur voor, maar uit de tekst is af te leiden dat dat schuin links boven Canada moet zijn. We zijn inderdaad een gelukkig landje met een 8 op ons rapport! Dit klopt natuurlijk helemaal niet met de opmerking dat we er na 1953, toen we even rijk waren als Mexico nu, niet gelukkiger op geworden zijn. Dat zijn we wel, want Mexico scoort maar met een 6+, om in schoolse termen te blijven.

Dan zoeken we naar de spreiding in geluk in Nederland en Mexico op de rechter figuur, maar die landen komen er niet op voor. Wèl verschillende Europese landen en Japan, die wel heel ver buiten de curve liggen van de onderste figuur rechts, die het verschil tussen arm en rijk binnen landen weergeeft. Niet alleen is de discrepantie dus groot tussen tekst en figuren, maar eveneens tussen de bovenste en onderste figuren. Wat geeft nu de meest betrouwbare informatie? Zal ik het maar houden op de bovenste figuren? Maar dan wèl graag met alle onderzochte landen.

Alhoewel de contacten met de Indonesische officals volgens Tyler 'zeer plezierig' verliepen, wisten ze duidelijk niet wat ze met de antropoloog aan moesten. De situatie dreigde zo onoverzichtelijk te worden dat Tyler zich 'een beetje ongerust' begon te maken. Hij nam contact op met de Amerikaanse ambassade, die hem aanraadde om terug te keren naar Djakarta. Aldaar aangekomen kreeg hij het verzoek van de douane-autoriteiten om in Indonesië te blijven totdat het politie-onderzoek zou zijn afgesloten.