Romario scoort zoals alleen hij dat kan

DETROIT, 29 JUNI. Mensen verdringen zich voor de dranghekken, grote lampen flitsen aan, camera's snorren. Alles wat tot nu toe is gezegd, behoort tot een verleden dat vergeten dient te worden. De trainer en spelers hebben allemaal wat moeten zeggen. Maar wat ze de een na de ander ook hebben gemompeld, is onzin. Er is er maar één die belangrijk is. Hij, die daar staat met een paars petje boven zijn glimmende ogen: Romario de Souza Faria.

De mixed zone is een ontmoetingscentrum voor journalisten, voetballers en trainers in de kelder van het Silverdome. In de zwetende naar hysterie neigende mierenhoop wordt gekletst. Waarover? Over herinneringen, verontschuldigingen en grote plannen, over niets dan voetbal.

Maar dan is daar Romario. Hij mompelt wat, hij fluistert wat, hij lacht wat. Hij zal wel iets gezegd hebben over een geschenk uit de hemel, over de altijd opwekkende steun van de supporters thuis in Brazilië en op de tribune van het Silverdome en waarschijnlijk over de zin van het leven die alleen bestaat wanneer hij de bal mag hebben en scoort.

Eigenlijk is elk woord over voetbal overbodig na het doelpunt dat Romario gisteren tegen Zweden scoorde. Het heeft geen zin over tactiek en techniek te discussiëren wanneer Romario wéér heeft gescoord. Wat valt er nog over dit wereldkampioenschap te zeggen na drie fenomenale doelpunten van die luie provo die alleen doet wat hem goed dunkt? Omdat hij erop vertrouwt dat hij het altijd goed zal doen.

Romario liet gisteren in het Silverdome in de wedstrijd tussen Brazilië en Zweden weer weinig zien. Het ging eigenlijk alleen maar om de eerste en tweede plaats in groep B. Een soort vriendschappelijk duel, waarin beide ploegen zich er voor hoedden gezichtsverlies te lijden. Daarom speelden de Zweden uiterst defensief en de Brazilianen uiterst voorzichtig. Toch kan zo'n partijtje aangenaam zijn, zeker voor liefhebbers van soepel en technisch combinatievoetbal.

Er waren momenten dat de Brazilianen zo'n 25 keer de bal van voet tot voet lieten gaan. Dan kon geen Zweed er tussen komen. Maar in de 23ste minuut sloegen de Zweden zomaar toe. Brolin bereikte met een lange voorzet Andersson, die met een fraaie boogbal doelman Taffarel passeerde. De Brazilianen reageerden een beetje geschrokken van deze onverwachte tegenslag. Een tweede plaats in de groep zou bovendien beneden hun stand zijn.

Ze speelden weer hautain, zoals Brazilianen dat kunnen, overtuigd van hun grote kwaliteiten, zichzelf overschattend. Het opvallende aan deze Braziliaanse ploeg is dat ze voor Braziliaanse begrippen steriel speelt. Weinig solo's, nooit zal een speler laten zien wat hij zoal aan jongleerkunst beheerst. Dat was vroeger wel anders. Ze spelen Europees. Dat vinden ze ook in Brazilië. De samba laat zich te weinig in het voetbal gelden. Daarom krijgt bondscoach Parreira ook voortdurend kritiek. Wanneer zijn naam door de stadionomroeper wordt genoemd, klinkt een striemend fluitconcert op van de tribune.

Het hele spel concentreert zich op de as van het veld. Daar brengen Mauro Silva, Rai en Dunga het spel onder controle. Waarna de vleugelverdedigers Jorginho en Leonardo met hun snelle techniek moeten opkomen om vanaf de flanken Romario en Bebeto te bereiken. Maar wanneer dat om een of andere reden niet lukt - gewoon omdat de Brazilianen een slechte dag hebben - dan besluiten ze vakantie te nemen.

Het was gisteren ook een beetje de verdienste van de defensieve Zweden, die het spel van de Brazilianen doorgrondden. Op hun sterkst zijn de Scandinaviërs wanneer ze op de counter spelen. Met topscorer Dahlin, die wegens een schorsing niet speelde, Brolin, Andersson of Larsson, gesteund door de balvaardige middenvelders Schwarz, Thern en de hardloper Ingesson van PSV. Daarmee zal het Nederlands elftal, dat de Zweden treft wanneer het vanavond tweede in zijn groep wordt, grote moeite hebben.

Hoe hun gemoedsgesteldheid ook is, Brazilianen hebben natuurlijk een hekel aan verliezen. Ze weten ook dat het hongerige volk thuis dan gaat morren. Daarom besloten ze in de tweede helft de wedstrijd te versnellen. Met Mazinho in plaats van spelmaker Mauro Silva, maar dan wel dichter achter Romario en Bebeto.

En toen was hij daar, Romario. De verdedigers Andersson en Kämark waren door de Braziliaan in slaap gesust. Zo doet hij dat. Breng ze in de waan dat er vandaag niet meegevoetbald wordt en sla dan toe. Mazinho speelde Romario rustig aan, Romario kaatste de bal rustig terug, Mazinho speelde de bal in slow motion weer naar Romario die met de rug naar het strafschopgebied stond. Plotseling draaide Romario zich met de bal aan de voet om en versnelde met drie verdedigers op zijn hielen. Doelman Ravelli liep nog uit om het gevaar te bezweren, maar was kansloos tegen het subtiele tikje met de buitenlant van de schoenneus. Dat kan alleen Romario.

Hij zou nog twee kansjes krijgen. Want als hij voelt dat de avond hem goed gezind is, dan wil hij meer. Maar de Hongaarse scheidsrechter Puhl wilde hem geen strafschop geven. Het bleef dus gewoon 1-1. Omdat beide teams dat zo wilden. Zweden vertrekt daardoor naar Dallas, waar het tegen de nummer 2 van de Nederlandse groep speelt. Brazilië gaat naar San Francisco voor de achtste finale tegen waarschijnlijk de Verenigde Staten. Daar voelt het gezelschap zich beter thuis dan in Detroit, temidden van de talrijke Brazilianen die in Californië wonen.

Vandaag wordt de grasmat uit het Silverdome gehaald. De zeshoekige plaggen die er twee weken geleden werden ingelegd, zijn al verdord. Maar ze zijn allemaal verkocht aan souvenirjagers voor 110 dollar per stuk.

De vraag is wie de plag toekomt waarop Romario stond toen hij met het geniale tikje van zijn rechtervoet zijn derde doelpunt van het toernooi scoorde. Die is meer waard dan geld.