Onsympathiek en gekunsteld geweld

Romeo Is Bleeding. Regie: Peter Medak. Met: Gary Oldman, Lena Olin, Annabella Sciorra, Juliette Lewis, Roy Scheider. In: Amsterdam, Alfa 1; Rotterdam, Calypso 2; Den Haag, Babylon 2.

Het scenario van Romeo Is Bleeding, geschreven door de debuterende Hilary Henkin, genoot al enige reputatie voor het haar lukte de film zelf te produceren. Het zou alle ingrediënten bevatten voor een moderne, dus expliciet gewelddadige 'film noir': een fatale vrouw, een corrupte rechercheur met hogere ambities, genadeloze mafiosi, de illusie van een romantische liefde en heel veel lijken.

Als voorgeprogrammeerde elementen zijn ze allemaal terug te vinden in de film die de in Hongarije geboren en in Engeland getogen Peter Medak (The Krays) regisseerde. Maar het resultaat werkt niet, door de gekunstelde constructie en de verkeerde 'casting'. Alleen Roy Scheider als de zacht sprekende mafiabaas in zijden kamerjas en Juliette Lewis als het erotische speeltje van de bloedende Romeo Gary Oldman (te intelligent om te overtuigen als kleine krabbelaar) werden levensechte personages. Zijn harem bestaat voorts uit een verwaarloosde, maar desondanks geadoreerde echtgenote (een bordkartonnen Annabella Sciorra) en de oorspronkelijk Russische, dus in de kunst van het overleven getrainde, keiharde misdadigster (Lena Olin, in Hollywood tegenwoordig ten onrechte het prototype van een Europese 'femme fatale'). Uiteindelijk vermoordt hij er twee en raakt de derde kwijt.

De schokeffecten in Romeo Is Bleeding, zoals het levend begraven van een tegenstander, het met de cirkelzaag amputeren van een eigen arm en, als binnenkomertje, het afhakken van een teen, wekken zelfs nauwelijks reactie, omdat ze niet goed gemotiveerd worden en daarom herkenbaar blijven als scenariotrucs, waar je niet in geloven kunt. Medak kan veel beter, zoals hij bewees in The Krays, maar die film ging dan ook over gangsters die echt bestaan hebben. Het probleem van de zelden van het papier komende personages in Romeo Is Bleeding is dat je voor niemand van hen ook maar een enkel moment sympathie op kunt brengen.