Picknicken met tortilla en wijn kan weer in Vondelpark

Met een beetje verbeelding waan je je in New Yorks Central Park, zo tegen de avond als de kracht van de zon mindert maar het nog lang niet donker is. Picknicken kan weer in het Amsterdamse Vondelpark. Stads en toch buiten - de meest goedkope en eenvoudige vlucht voor wie in de hoofdstad de hele dag op kantoor en achter de computer heeft gezeten.

De vegetatie in dit stadspark mag wat eentonig zijn en de gazons wellicht iets te kort gemaaid voor wie haakt naar een natuurbelevenis - daar staat veel tegenover. Het bonken van de trommels en zoemen van de Tibetaanse hoorns bijvoorbeeld, dat opstijgt van de hippie-weide naast het viaduct van de Van Baerlestraat. En de ijselijke kreten van de naar het schijnt jaarlijks toenemende populatie van groene papegaaien met gele buikjes.

Overdag is het Vondelpark druk in gebruik als zonnebaad-oord, met een voor stadse begrippen soms opmerkelijke graad van ontkleding. Jonge intellectuelen verdringen zich op het terras van het Filmmuseum - om te bekijken en bekeken te worden. De stoeltjes zijn er bij mooi weer altijd bezet en meestal is het zelfs dringen om een plaatsje op de stenen trappen die naar het terras voeren. Wie de hippieweide prefereert, moet wel bestand zijn tegen de urenlange pogingen rondom je heen, het jongleren met drie ballen onder de knie te krijgen.

Maar het zijn toch de stillere weiden aan de westkant van het park, die zich het meest lenen voor urbane natuurbelevenis. Een thuis bereide tortilla con patates leent zich uitstekend voor zo'n parkdiner, en een flesje witte wijn om te mijmeren over de vooruitstrevende burgerij, die in de vorige eeuw deze oase heeft gecreëerd tegen de wil van de meer op de bouw van huizen geconcentreerde stadsbestuurders in. (RvdB)