Duivelskunstenaar frustreert aanvallers

ORLANDO, 27 JUNI. Het zegt genoeg over zijn kwaliteiten dat Michel Preud'homme op zijn 35ste nog een tweejarig contract heeft gekregen bij een topclub als Benfica. De duivelskunstenaar was tegen Nederland onpasseerbaar. Koeman, Bergkamp, Witschge en Overmars (op de lat) stelden hem maximaal op de proef, maar in welke hoek de bal ook kwam, hij hield zijn doel met katachtige reflexen op wonderbaarlijke wijze schoon. Lachend kwam hij zaterdag uit de kleedkamer. “Perfect natuurlijk om uitgerekend tegen Nederland zo te spelen én te winnen. Hoewel Oranje een punt had verdiend, want het speelde indrukwekkend. Het is nog steeds een ploeg met uitstraling.”

Hij becijferde dat hij dertien keer op de proef was gesteld. De moeilijkste safe? Dat was de laag ingeschoten vrije trap van Koeman in de eerste helft. De bal krulde om de muur naar de verste hoek, maar de vuist van Preud'homme was op tijd. “Het was heel belangrijk voor het verdere verloop van de wedstrijd dat ik die eerste moeilijke bal toen keerde.” Want later stelde bijvoorbeeld ook het schot van Overmars, dat hij met zijn vingertoppen in een uiterste krachtsinspanning op de lat tikte, en een laag ingeschoten bal in de linkerhoek van Bergkamp zijn reactievermogen op de proef.

Aangezien het stuurloze KV Mechelen dit seizoen terugviel naar een achtste plaats op de ranglijst, dachten kenners dat Michel Preud'homme ook wel op z'n retour zou zijn. Niets is minder waar. Tegen Marokko en Nederland bewees hij dat hij nog steeds een van de beste, zo niet de beste keeper ter wereld mag worden genoemd. De in Oegrée geboren Waal groeide de afgelopen acht jaar uit tot het boegbeeld van KV Mechelen. Daar kwam hij terecht na een schorsing van negen maanden wegens de omkoopaffaire bij Standard Luik. Met KVM werd hij bekerwinnaar in '87, won hij in '88 de Europa Cup II (tegen Ajax) en werd hij in '89 landskampioen. Hij stond nog voor acht jaar onder contract bij Malinois (drie jaar als speler, vijf jaar in een andere functie), maar toen zijn vertrouwensman Willy Dussart als voorzitter van KVM aan de kant werd geschoven, was er niets meer dat hem nog tegenhield om eindelijk naar het buitenland te gaan. “Ik heb afgelopen seizoen een zwaar jaar gehad. Ik moest bij Mechelen ook veel problemen oplossen achter de schermen. Dat is misschien ten koste gegaan van mijn spel. Hoewel ik geenszins ver onder mijn niveau heb gespeeld. Toch ben ik even bang geweest dat ik uit beeld zou raken voor de Rode Duivels.”

Het aanbod van de Portugese kampioen Benfica beschouwde hij vooral als een erkening voor zijn kwaliteiten. Twee jaar in het imponerende Estadio de Luz van Lissabon is toch een aparte ervaring. Zijn naam werd in de loop der jaren al in verband gebracht met clubs als Porto, Brescia, Torino en een ploeg uit de Japanse J-League. De fans van Mechelen vlogen hem zo wat aan, als hij weer eens dreigde te vertrekken. Ze verweten hem hetzelfde 'showbeest' te worden als zijn illustere voorganger Jean-Marie Pfaff. Preud'homme was toen toch niet van plan in het buitenland op avontuur te gaan. Wegens zijn gezin, maar ook om sentimentele redenen. Hij wilde het zinkende schip KV Mechelen, dat een leegloop doormaakte na het vertrek van voorzitter en sponsor John Cordier, niet verlaten. Enkele maanden geleden had hij ook nog contacten met Aad de Mos, die hem graag naar PSV wilde halen als opvolger van Hans van Breukelen. Voorzitter Willem 'Bill' Maeyer wilde echter liever niet een keeper als buitenlander op de loonlijst.

Misschien dat de meningen in het PSV-bestuur nu wat zijn gewijzigd, na het zien van de tv-beelden van ondermeer België-Nederland. Aad de Mos kent Preud'homme uiteraard nog uit de tijd dat hij KV Mechelen onder zijn hoede had. In die periode speelde ook John Bosman bij Malinois. Hij bewaart goede en slechte herinneringen aan de doelman. “Preud'homme kent geen zwakke plekken”, weet de reserve-spits van Oranje. “Hij is sterk in de lucht, ook bij voorzetten. Links of rechts, het maakt niet uit. Hij kan ook nog goed mee voetballen. Zo'n keeper is een frustratie voor elke aanvaller. Zelfs op de training bij KVM was hij onpasseerbaar. Ik kon er soms gek van worden. In de wedstrijd lieten we een aanvaller van de tegenstander weleens lopen omdat we wisten dat Michel hem toch zou afstoppen.”