Het kasteel

In de bridgerij is het kasteel een begrip. Daar immers werd het Nederlands team gemaakt dat in 1993 de wereldtitel won. In de periode voorafgaande aan die historische triomf vertoefde de A-selectie vele malen op een schitterend in Gelderland gelegen buitenplaats. Onder leiding van de Canadese oefenmeester Eric Kokish vonden er loodzware trainings-sessies plaats.

Huize Onstein, zoals het kasteel officieel heet, is eigendom van bridgeliefhebber Hans Melchers. Hij stelde zijn buiten ter beschikking ten behoeve van het topbridge. En passant nam hij ook nog even het gehele trainingsbudget van de selectie voor zijn rekening. De bridgewereld is Melchers dus veel dank verschuldigd. Door op zijn jaarlijkse Pro-Am toernooi op Onstein te verschijnen doen de topspelers iets terug. Met plezier trouwens, want Melchers heeft de gewoonte zijn gasten werkelijk vorstelijk te onthalen. Verleden week was dan de zevende editie van dit invitatietoernooi. Tien amateurparen en tien professionele koppels speelden door elkaar een parenwedstrijd. Bij de professionals wonnen, hoe kan het ook anders, Leufkens en Westra, het beste paar van Nederland. Met een percentage van 53,5 procent won de gastheer zelf, samen met de jeugdige Oscar Nettl, de amateurbokaal. Niet slecht, gegeven het feit dat sommige professionals niet eens een 50 procent score wisten te bereiken. Melchers en Nettl legden een agressief spelletje bridge op tafel. Bijvoorbeeld:

Noord geverNoord

NZ kw.Schoppen B52

Harten B1063

Ruiten 108532

Klaver B

WestOost

Schoppen A3Schoppen H109874

Harten HV987Harten 4

Ruiten HVB7Ruiten A6

Klaver 106Klaver V973

Zuid

Schoppen V6

Harten A52

Ruiten 94

Klaver AH8542

West Noord Oost Zuid

Melchers Nettl

2Ruiten 3Klaver

dbl pas pas pas

Twee sterke professionals kwamen er op dit spel op hardhandige wijze achter dat Melchers-Nettl zich bedienen van de modernste biedtheorie: 2Ruiten was de multi-coloured conventie waar ondermeer de variant van een zwakke twee in schoppen in zit, zoals hier. Op het 3Klaver volgbod gaf Melchers een negatief doublet, dat Nettl gezien zijn klaverholding terecht inliet. Het spelverloop was, mede in het licht van de zwakke dummy, nauwelijks interessant meer. Toen de rook was opgetrokken was het contract drie down: +800 betekende een volle top voor OW.

Dan een spel waarin een hoofdrol was weggelegd voor op het oog twee onbeduidende kaarten, Ruiten2 en Ruiten3:

Zuid geverNoord gever

Niemand kw.Schoppen AB1095

Harten A10

Ruiten A8

Klaver B952

WestOost

Schoppen 43Schoppen HV762

Harten HV9732Harten 84

Ruiten 4Ruiten 109652

Klaver A1043Klaver 6

Zuid

Schoppen 8

Harten B65

Ruiten HVB73

Klaver HV87

Zuid, Jan Westerhof, zat in 3SA nadat hij west, Berry Westra, een keer harten had horen tussenbieden. De start van HartenH was voor het aas, waarna klaver voor de heer volgde, heel goed gedoken door Westra. De volgende klaver was voor de boer, waarop oost een schoppen afgooide. Westerhof speelde Harten10 om zijn negende slag te ontwikkelen met HartenB. Westra begreep op dit punt heel goed dat zijn partner in het eindspel wel eens in de problemen kon komen. Hij nam met HartenV, speelde heel terecht geen harten meer door maar schoppen om Leufkens te bevrijden uit een mogelijke placing in die kleur. Zuid liet SchoppenB bijspelen, Leufkens nam met de vrouw en speelde Ruiten10 na voor het aas. Op deze slag bekende Westerhof in zijn hand met Ruiten3. Westerhof speelde nog twee hoge ruiten waarop oost bekende met de 5 en de 2. Nu speelde zuid HartenB (noord gooide een klaveren en oost gooide een schoppen weg), waarna deze situatie ontstond:

Noord gever

Schoppen A109

Harten -

Ruiten -

Klaver 9

WestOost

Schoppen 3Schoppen H7

Harten 9Harten -

Ruiten -Ruiten 96

Klaver A10Klaver -

Zuid

Schoppen -

Harten -

Ruiten B7

Klaver V8

Westerhof speelde hier RuitenB, waarna hij met Ruiten7 oost aan slag wilde brengen, zodat deze in de schoppenvork mocht spelen. Leufkens verijdelde dit plan door onder de boer Ruiten9 te gooien, zodat zuid de laatste twee klavers aan west moest laten. Zo hield het goede tegenspel van Leufkens-Westra de leider af van de in een parenwedstrijd zo kostbare overslag. Als Westerhof daarentegen Ruiten3 had bewaard in plaats van Ruiten7, dan had oost op zijn hoede moeten zijn: door tot het eind toe zorgvuldig Ruiten2 vast te houden, zou in dat geval Leufkens nog kunnen vermijden in ruiten aan slag gebracht te worden.