Particuliere scholen

In reactie op het bericht over vermeende fraude bij de eindexamens aan het Instituut De Boer in Arnhem (NRC Handelsblad, 17 juni) het volgende: enkele jaren geleden opende de minister van onderwijs en wetenschappen de mogelijkheid voor particuliere scholen om een 'aanwijzing' te krijgen, dat wil zeggen dat particuliere middelbare scholen hun eigen schoolexamens mochten afnemen en hun leerlingen niet meer hoefden te 'onderwerpen' aan de staatsexamens, zoals tot dan toe het geval was.

Men behoeft geen groot kenner van de duistere krochten van de menselijke ziel te zijn om met enig wantrouwen te worden vervuld: instellingen die tot meer dan ƒ 30.000 vragen voor een opleiding van één jaar, staan aan het hoofd van hun eigen examenresultaten, waarmee vervolgens de kwaliteit van de instelling luidruchtig wordt aangeprezen. Het instituut waarover werd bericht, plaatste advertenties die thans wel in een heel speciaal daglicht komen te staan: het vorig jaar werd trots gemeld dat zowel op de MAVO-, HAVO- als VWO-afdeling 100 procent van de leerlingen was geslaagd. En ze hadden allemaal een versnelde opleiding ('twee-in-één') gevolgd!

De verwachtingen van ouders die flink in de buidel hebben getast, de persoonlijke contacten die in de loop van het jaar tussen leerlingen en leraren ontstaan, maar bovenal de grote financiële belangen die het instituut heeft bij goede resultaten, maken het ongepast dat het zijn eigen examens afneemt. Het is onontkoombaar dat de inspectie zijn activiteiten op scholen met een 'eigen' examen opvoert en dat de minister de mogelijkheid van aanwijzing heroverweegt.

En wat is er tegen de prachtige instelling van de staatsexamens? Ze vormen een objectieve toetsing voor leerlingen die een geheel jaar de tijd hebben om zich voor te bereiden op een examen en dat jaar niet onderbroken zien door schoolonderzoeken.