Kampioenen leggen het op gras af tegen de mindere goden

LONDEN, 24 JUNI. Het begon met Steffi Graf. Het ging verder met Michael Stich. Het kreeg een vervolg met Stefan Edberg en Jim Courier. De ene na de andere favoriet sneuvelt op Wimbledon '94. Bij de vrouwen kan plotseling iedereen winnen. Bij de mannen neemt met de dag de kans toe dat Pete Sampras zijn titel met succes zal verdedigen.

Op de warmste Wimbledon-dag sinds jaren, met een schroeiende zon in plaats van de Londense regen, was het onmogelijk alle mooie partijen tegelijk te volgen. Edberg ging op het centre court in vijf sets ten onder, Sergi Bruguera won op baan 1 in de vijfde set met 13-11 van de Australiër Patrick Rafter, Jim Courier werd op baan 2 in vijf sets uitgeschakeld door de Franse veteraan Guy Forget, Peter Korda verloor op baan 3 in vijf sets van het Duitse service-kanon Marcus Zoecke.

Met het vertrek van Stich (2), Edberg (3) en Courier (5) is na de tweede ronde het aantal kanshebbers op de titel geslonken tot een klein groepje. Pete Sampras heeft tot nu toe het beste spel laten zien, maar ook Boris Becker en Goran Ivanisevic, die gisteren beiden eenvoudig wonnen, zijn in vorm. De meest voor de hand liggende halve finales zijn nu: Sampras tegen Todd Martin en Becker tegen Ivanisevic.

Sampras zal moeten afrekenen met onder anderen de talentvolle Rus Jevgeni Kafelnikov, Martin met Andre Agassi. Becker kan tegenstand verwachten van Andrei Medvedev.

Gras is de grote gelijkmaker. Op gras komen verrassingen veel vaker voor dan op gravel, waar een krachtige service minder invloed heeft op het verloop van de partij. Zeker bij de mannen is het niveau in de breedte gegroeid en bezitten tientallen spelers een gevaarlijke service. Bovendien is het gras op Wimbledon de eerste week nog groen en daardoor glad en snel. Na het eerste weekeinde is het bruin en platgetrapt en stuit de bal hoger op.

Stefan Edberg, de nummer drie van de plaatsingslijst en Wimbledon-winnaar in '88 en '90, verloor in vijf sets van de Deen Kenneth Carlssen, de nummer 113 van de ranglijst. Het is de vraag of de 28-jarige Edberg ooit nog een grand-slamtoernooi zal kunnen winnen. Zijn laatste zege was in 1992 bij de US Open. Problemen met zijn rug, zo heeft hij toegegeven, hebben de angel uit zijn service gehaald. Bovendien mist hij de fysieke kracht die spelers als Sampras, Ivanisevic, Becker en Courier in hun slagen kunnen leggen. Maar niemand had verwacht dat Carlssen, een bescheiden tennisser met het postuur, het spel en het uiterlijk van Jan Siemerink, al een onoverkomelijke hindernis zou zijn.

Carlssen verloor woensdagavond, voordat de duisternis verder spelen onmogelijk maakte, de tiebreak van de eerste set. Gisteren verloor hij ook de tiebreak van de tweede. Maar zijn service liep goed, zijn volleys hadden hetzelfde niveau als die van Edberg en hij bleef geloven in zijn mogelijkheden. Hij won de laatste drie sets met 6-2, 6-4 en 6-4.

De overwinning van Shelton op Stich had Carlssen vertrouwen gegeven. “Je weet dat je het kan doen, omdat de anderen het ook kunnen. Maar het probleem is dat ook ik de volgende partij weer kan verliezen als ik niet goed speel.”

De uitschakeling van Courier, vorig jaar nog finalist, was minder verrassend dan het lijkt. Forget staat weliswaar gedeeld nummer 1130 op de ranglijst, maar dat komt door een knieblessure die hem een jaar lang het spelen onmogelijk maakte. De Fransman kan goed uit de voeten op gras en won op die ondergrond drie weken geleden nog een demonstratietoernooi in Beckenham.

“Op gras kan een speler met een goede service voor iedereen gevaarlijk zijn”, zei Forget na afloop. “Als de toppers op hun best zijn, redden ze het wel. Maar als ze een mindere dag hebben en hun tegenstander de ene na de andere ace blijft slaan, kunnen ze verliezen. Sampras heeft zelf een goede service, maar tegen spelers als Courier en Agassi heb je in de eerste paar dagen van het toernooi een goede kans ze te verslaan.”

De mooiste partij van de dag kwam op naam van de Spanjaard Bruguera, drie weken geleden winnaar van de Open Franse kampioenschappen, en de Australiër Rafter, het afgelopen weekeinde door zijn collega's nog verkozen tot de 'nieuwkomer van het jaar'. Rafter is een typische service-volley-speler, geboren en getogen op gras. Bruguera zweert bij gravel en speelde gisteren pas zijn vijfde partij op gras in zijn leven. Hij slaat Wimbledon liever over, zeker na een zege in Parijs. Maar over drie weken moet hij met het Spaanse Davis-Cupteam in Halle op gras aantreden tegen Duitsland. Wimbledon was een mooie training.

Na de eerste ronde noemde hij gras nog “een beetje saai”. De rally's duren hem te kort. Gisteren was hij dankbaar dat hij zo lang had kunnen vechten. “Ik heb altijd al eens een vijfsetter willen spelen met een uitslag van 13-11 in de vijfde set. Maar ik doe het nooit meer.”

Bruguera overleefde, dankzij enkele acrobatische toeren, vier wedstrijdpunten. Rafter mocht in de laatste set beginnen met serveren en nam steeds een voorsprong. Bij 6-7 redde Bruguera het eerste wedstrijdpunt door een dropvolley nog over het net te lepelen. Rafter sloeg daarna een return ongeveer twee centimeter uit. Vijftig minuten later, bij 11-10, kreeg Rafter opnieuw twee kansen de wedstrijd te beslissen. Op het eerste punt gleed Bruguera uit, maar hij herstelde zich en won de rally met een dropvolley. Op het tweede punt sloeg Rafter een volley in het net.Na vier uur en twintig minuten was de Australiër opgebrand. Bij 11-11 kreeg hij kramp in zijn kuiten. Hij moest op één been hinkend over de baan, maakte geen punt meer en verloor met 13-11. Beide spelers bleven nog minuten lang op de baan om water te drinken. Ze kregen een ovationeel applaus toen ze het stadion strompeldend verlieten.