Xue li hong

In het artikel Te bekomen bij uw warmoezenier (W&O 9 juni) geeft de auteur, Joost van Kasteren, het begrip 'stronk in de sneeuw' als vertaling van de Chinese naam xue li hong voor een uit China afkomstige vertegenwoordiger van de grote Brassica-familie.

Ik ga er vanuit dat hij die foute informatie van zijn zegslieden heeft gekregen. De koolsoort waar het hier om gaat, Brassica juncea var, multiceps (geen 'Chinese boerenkool' maar een van de vele Chinese mosterdkoolsoorten) dankt zijn volksnaam, die letterlijk vertaald 'rood in sneeuw' luidt, aan het feit dat het jonge blad een roodverkleuring te zien geeft, die nog eens geaccentueerd wordt door het feit dat hij zo mooi afsteekt tegen het wit van de sneeuw. Xue li hong (uitgesproken als suu li hoeng) wordt overigens vrijweluitsluitend ingemaakt, gepekeld gegeten, voor zover mij bekend.

In ons land wordt de echte Chinese kool pak tsoi wordt genoemd (Brassica chinensis, een 'open' kool met uitstaande, spierwitte bladstelen en glad, vrij dondergroen, lepelvormig blad, dat maar tot de helft van de bladsteel reikt. De chinese naam is inderdaad pa tsai of pak tsoi, wat 'witte groente' betekent.

Chinese selderijkool wordt in ons land hardnekkig met Chinese kool betiteld. Brassica chinensis var, pekinensis, ook wel kortweg Brassica pekinensis, heeft bredere bladstelen en lichtgroen tot licht geelgroen, gerimpeld en getand blad, dat doorloopt tot onder aan de bladsteel. Het geheel vormt een gesloten krop. Deze kool heeft verscheidene namen in het alledaagse Chinees, de bekendste en tegelijkertijd wonderlijkste is huang ya tsjai of wong nga tsoi, wat letterlijk vertaald zoveel wil zeggen als 'gele tand groente'.

Het leek het mij goed verder misverstand te voorkomen.