Vaticaan en abortus

Als het Vaticaan protesteert tegen abortus (NRC Handelsblad, 15 juni) zie ik nooit vermeld dat een vrouw abortus moet plegen omdat een man de verantwoordelijkheid voor de conceptie blijkbaar van zich afschuift. De vrouw riskeert niet voor haar plezier de schrik, angst, schaamte en pijn van een abortus ten gevolge van haar ongewenste zwangerschap. Elke keer wanneer het woord abortus valt, moet de medeplichtigheid van de man aan de ongewenste zwangerschap ook uitgesproken worden. Het is zinloos om te protesteren tegen abortus zolang er vrouwen zijn die ten gevolge van het onverantwoordelijk gedrag van de verwekkers, niet zien hoe zij het kind gelukkig en veilig kunnen laten opgroeien.

Als de paus niet wil dat vrouwen abortus plegen, dan moet hij zorgen dat zij dat niet hoeven te doen. Hij moet zijn moreel leiderschap (eindelijk) duidelijk tonen. Mannen moeten erop gewezen worden dat elke coïtus misschien betekent dat de man als vader gedurende 18 jaren gebonden zal zijn aan een opgroeiend kind, verantwoordelijk voor het welzijn van dat kind in geestelijk, lichamelijk en financieel opzicht.

In plaats van een felle campagne tegen abortus moet het Vaticaan een positieve boodschap uitdragen: een bewonderenswaardig man is alleen diegene, die bereid is om de kinderen die hij verwekt heeft in de meest gunstige omstandigheden groot te brengen.