Het WK-Journaal nog niet scherp genoeg

Het wil nog niet vlotten met het dagelijkse WK-Journaal van de NOS. Misschien is het een kwestie van overconcentratie, misschien hebben ze de concurrentie van de buitenlandse stations onbewust onderschat, ik mis in ieder geval diepte en scherpte in de verslaggeving.

Neem de uitzending van gisteravond. Nederland had een van de meest dramatische wedstrijden van de laatste jaren achter de rug, op twee doelpunten na ging alles fout wat er fout kon gaan (de wet van Menzo), en dan verwacht je een dag later in het WK-Journaal een gedegen analyse met commentaren van een handvol deskundigen uit het legioen kenners (oud-voetballers, coaches) dat daar en hier rondloopt.

Niets. Vrijblijvende gesprekjes met Taument en Van Gobbel, de favoriet van Jansma. Waar was Dick Advocaat? Wilde hij niet komen? En als hij niet wilde komen, waarom mogen we dat dan niet weten? bp Je begon terug te verlangen naar het gewonnen EK in Duitsland, toen Jansma en Rinus Michels zo ongeveer elke dag een pittige dialoog aangingen. Nu horen we de geknepen stem van Michels alleen nog kort voor en na de wedstrijd, als hij ons verzekert dat “dit wereldkampioenschap mede wordt mogelijk gemaakt door Euro Card en Master Card”. (Voetbal is geen oorlog, meneer Michels, maar business. Daar is niets op tegen, ik vraag me alleen af of we hier niet te maken hebben met een frappant staaltje van ongeoorloofde reclame binnen een programma.)

In voetbaltactisch opzicht voltrekken zich op dit WK hoogst opvallende ontwikkelingen, waarvan het Nederlands elftal wel eens het slachtoffer zou kunnen worden. Nederland speelt volgens een bijna antiek systeem. We zijn het enige land dat achterin slechts drie verdedigers en voorin liefst drie, vier aanvallers opstelt. Vrijwel alle landen spelen met een of anderhalve spits en dus zonder buitenspelers. Zelfs Finidi George, de rechtsbuiten van Ajax, fungeert bij Nigeria rechts op het middenveld.

Niettemin spelen de meeste landen vaak aanvallend voetbal, in hoog tempo uitgevoerd. Zoals Nigeria vannacht tegen Bulgarije speelde: dat was het Brazilie van vroeger. (Brazilie is nu het Duitsland van '74 met Romario in de rol van Gerd Muller.) Over al die zaken valt een interessante boom op te zetten. Daar is dat WK-Journaal toch voor, en niet voor allerlei flauwsies met de spelers?

Gisteravond was Tonnie Bruins Slot te gast bij Annette van Trigt. Reuze pikant, want Bruins Slot is de rechterhand van Cruijff, en volgens ingewijden meestal ook diens linkerhand. Wat zou hij (en dus Cruijff) nu van Nederland vinden? Wat opviel was dat hij net zo ondoorzichtig en orakelachtig over voetbal praat als Cruijff: “De grootste kracht van Spanje is het loopvermogen in voorwaartse richting.”

“Kunt u in een zin zeggen wat u van Oranje vond?” vroeg Annette ten slotte. Een zin!