ZEEKRAAL MET TUINBOONTJES

Dit is een delicate combinatie die een kort seizoen beschoren is. Zowel zeekraal als tuinboontjes moeten jong en mals zijn. De groenten worden met wat goede olijfolie en een drupje citroensap geserveerd: à l'Italienne. Het enige bewerkelijke van dit bijgerecht is het tweemaal doppen van de tuinbonen, al is dat werkje in de ogen van een groenteliefhebber een peuleschil.

Voor 2 personen:

600 gram tuinbonen

100 gram zeekraal

1 eetlepel olijfolie (extra vierge)

2 theelepels citroensap

zout en versgemalen zwarte peper

Dop de tuinbonen en blancheer ze 1 minuut in kokend en gezouten water. Giet ze af door een vergiet, spoel ze even met koud water af (om ze hanteerbaar te maken) en verwijder de vliesjes rond de tuinbonen. (Door het blancheren zijn de vliesjes 'losgekomen' waardoor het boontje zich zonder moeite uit zijn jasje laat wippen.) Blancheer de zeekraal 1 minuut in kokend en lichtgezouten water, giet hem af en doe de groente over op een voorverwarmde platte schaal. Strooi de dubbelgedopte tuinboontjes erover.

Besprenkel de groenten met olijfolie en citroensap, strooi er zout en peper naar wens over en schep alles luchtigjes om. Direct serveren. Dit gerecht kan ook koud worden gegeten als een salade, eventueel vooraf. In dat geval moeten beide groenten na het blancheren volledig koudgespoeld worden en het citroensap mag pas vlak voor het serveren worden toegevoegd om verkleuring van de groenten tegen te gaan. Wie op dit Italiaanse thema wil variëren kan, indien het bijgerecht warm wordt gegeten, nog een frutseltje versgeraspte Parmezaanse kaas erover strooien. Dat geeft wat extra zouting, grote geurigheid en een complexere smaak. Wie niet beschikt over versgeraspte Parmezaanse kaas, kan deze variant maar beter laten voor wat hij is. Parmezaanse kaas uit een zakje is naar mijn mening de grootste belediging die de verrukkelijke, harde korrelkaas uit Parma kan worden aangedaan.