Vriendschap, sport en cultuur op Gay Games

NEW YORK, 21 JUNI. Met ongeveer elfduizend deelnemers zijn de deze week te houden Gay Games in New York City groter dan de Olympische Spelen in Barcelona. De Gay Games betekenen vriendschap en sportiviteit met een dosis cultuur onder het motto Unity '94. Voor New York City vallen ze samen met Stonewall 25, de herdenking van het begin van de Newyorkse homobeweging in 1969. Over vier jaar zijn de Gay Games in Amsterdam.

De spelen worden deze week voor de vierde keer gehouden. Eerder waren ze in San Francisco (1982 en 1986) en Vancouver (1990). Deelnemers hebben zich niet geselecteerd voor hun land maar konden zich gewoon aanmelden. De meesten zijn dan ook afkomstig uit de Verenigde Staten, Canada, Duitsland, Nederland en enkele andere geëmancipeerde landen. De sporters offeren er hun vakantie aan op en hun geld, want wie wil deelnemen betaalt gemiddeld honderd dollar, nog afgezien van reis- en verblijfkosten.

“Oké, en nu wil je zeker ook nog weten: 'Waarom de Gay Games?', want die vraag hoorde ik voortdurend voor ik hierheen kwam”, zegt Tim Dekkers (33), die met zijn vriend naar New York is gekomen. Hij doet mee aan een volleybalcompetitie, die gespeeld wordt in een sporthal in Queens. Thuis in Amsterdam speelt hij competitievolleybal bij Netzo en de helft van zijn team is aangevuld met een paar spelers uit Rotterdam en Den Haag. “Wij zijn een groep met een eigen identiteit. Een week hier rondlopen bevestigt dat. Gesterkt keren we straks terug naar huis. Bovendien betuigen we onze solidariteit met landen waar homo's minder tolerantie ondervinden.”

Er zijn veel volleybaldeelnemers. Andere populaire sporten zijn squash, tennis en voetbal. Verder zijn er onder meer basketbal, wielrennen, ijshockey, softbal, atletiek en worstelen. In totaal zijn er 31 sporten, die voor iedereen toegankelijk zijn. Het programma kent ook culturele activiteiten die de organisatie, de Federation of Gay Games, graag aan de sporten gekoppeld ziet. Er is bijvoorbeeld een foto-expositie van de Nederlandse fotografen Marian Bakker en Jan Carel Warffemius. De foto's maakten deel uit van de presentatie van Amsterdam om de Spelen in 1998 naar Nederland te halen. Andere Nederlandse bijdragen zijn optredens van het International Lesbian and Gay Baroque Chamber Orchestra en het ballet 'Febril' tijdens het programma 'Passion and Grace I'.

De Newyorkse organisatie heeft zevenduizend vrijwilligers op de been gebracht. Ze krijgen een gratis T-shirt en een paar snacks, maar voor de rest doen ze hun werk belangeloos. De organisatie kraakt en zucht daardoor in haar voegen, maar wat opvalt is dat iedereen dat voor lief neemt. De triathlon op zondagochtend wordt noodgedwongen een biathlon als de voorgeschreven ambulances bij het zwemonderdeel niet aanwezig zijn. De deelnemers vloeken en de gemeente erkent dat het haar fout is. Een dag later volgen excuses van de hoogste instantie, burgervader Rudy Giuliani.

Jay Hill, directeur van de Gay Games, is bijzonder tevreden over de manier waarop een en ander verloopt. “Deze burgemeester heeft echte interesse getoond”, aldus Hill. “Hij hoefde na de opening afgelopen zaterdag niet langer te blijven, maar hij deed dat wel.”

De Nederlandse vrijwilligers die de spelen van 1998 op zich hebben genomen, proberen zoveel mogelijk te leren van wat zich deze week afspeelt. Elke ochtend om negen uur vergaderen ze op de achttiende verdieping van het Pennsylvania Hotel, dat deze week bijna geheel wordt bezet door deelnemers aan de spelen. “Wat is ons bij de opening opgevallen”, vraagt Marjo Meijer op zondagochtend aan de anderen. “Laten we het nu maar bespreken en vastleggen, want als we straks thuis zijn, weten we het niet meer.” Meijer is voorzitter van de Stichting Gay Games Amsterdam, maar in het dagelijks leven arts. Op haar badge staat VIP, zodat veel mensen haar bewonderend aanklampen.

Op de vergadering wordt opgelucht meegedeeld dat alle 257 Nederlandse deelnemers uiteindelijk toch onderdak hebben gevonden. Omdat iedereen zijn verblijf zelf bekostigt, is geprobeerd dat via-via te regelen. De Nederlanders doen aan in totaal tien sporten mee en kunnen elkaar ontmoeten in The Monster, een kroeg op Sheridan Square.

Een volgend punt op de vergadering is een bericht in het blad OUT dat de Nederlandse organisatie nu al 28 miljoen dollar subsidie zou hebben gehad om de Spelen in 1998 te organiseren. Het bespottelijke gerucht moet worden tegengesproken. Niet alleen is het bedrag nergens op gebaseerd, ook is het toch wel na te gaan dat als New York nu een budget van 6,5 miljoen dollar heeft, Nederland straks niet ruim vier keer zoveel heeft. Michael Levisson zal proberen contact op te nemen met het blad.

Als de vergadering wordt opgebroken, gaat iedereen zijn klusjes doen. Er moeten nog een aantal dingen worden geregeld voor de persconferentie van aanstaande zaterdag. Dan houdt Amsterdam zijn persconferentie over wat er in 1998 zal gebeuren. “CNN heeft zich al van een plaats verzekerd”, zegt woordvoerder Joed Elich.

Meijer loopt rond en probeert bij alles te bedenken: hoe moet dat over vier jaar? Wat zullen wij straks doen? Ze vertelt dat de discussie in Nederland inmiddels is verschoven van het waarom naar het hoe. “Dat maakt het er overigens niet gemakkelijker op”, aldus Meijer. “Je kunt het allemaal maar één keer doen en het moet de eerste keer goed zijn.”

Directeur Jay Hill haast zich deze week van evenement naar evenement. Wat zou hij een volgende keer anders doen? “Een belangrijk aspect is het doorgeven van ervaring”, aldus Hill. “Ik heb weinig samengewerkt met Vancouver, ik ben nog steeds aan het leren. Het delen van informatie is heel belangrijk.” Het duizelt Hill en hij weet nog niet precies wat hij na deze week zal gaan doen. “Ik hoop er wel weer in Amsterdam bij te zijn. Wat een fantastische stad is dat toch, ideaal voor de Gay Games.”