LAATSTE MAN

In de catacomben van het stadion van Kiev zei Tonnie Bruins Slot drie jaar geleden na een overwinning van zijn eigen Barcelona meewarig: “Ach ja, die Russen, gedisciplineerd Oosteuropees voetbal zonder individuele klasse”. Sovjet-voetballers moesten toen nog gedisciplineerd zijn, al was het maar terwille van onze Westerse gemoedsrust. Toch was het halve wartaal. De Oekraïeners - geen Russen, maar wat doet dat ertoe in een wereld waar sport en politiek met het blote oog niet meer zijn te onderscheiden - speelden namelijk helemaal niet gedisciplineerd. Dynamo, het eens zo grote team van wondercoach Lobanovski, ging Barcelona te lijf als een stelletje jonge honden zonder tactisch plan. Net als in de politiek. Dat liep uiteraard fout af.

Gisteravond was het met de echte Russen niet anders. Ze hadden zich voorgenomen om de Brazilianen op de vierkante meter uit te tikken. Daar zat nog een verstandig idee achter ook. Wat moet je anders zonder spitsen. Want er waren meer spelers niet dan wel. Kirjakov, Kantsjelsjkis, Dobrovolski en Sjalimov waren thuisgebleven omdat ze zich in de aanloop tot het WK niet financieel wilde laten ringeloren door bondsvoorzitter Koloskov (een type bestuurder dat zich slap lacht om de omzichtheid waarmee Staatsen autoritair poogt te zijn). En Onopko, de middenvelder van Spartak Moskou die een jaar geleden Feijenoord moeiteloos uit de Europacup speelde, was geschorst. Dan kan je hooguit gokken op wat duw- en trekwerk zonder tactisch plan. We zijn daar dankzij Jeltsin inmiddels aan gewend. En het bleek wederom een zinloze affaire.

Is dat erg? Helemaal niet. Nee, niet omdat ze van de nu al gecanoniseerde nieuwe wereldkampioen hebben verloren. Dat is maar sportpraat. Prettig is dat er thuis bijna niemand voor hun wedstrijd is opgebleven. Voetbal is in Rusland zo langzamerhand net zo populair als in de Verenigde Staten. Echte grootmachten doen namelijk aan ijshockey.