KRO stelt voorwaarden aan vorm van reportages

HILVERSUM, 21 JUNI. Hoe dramatischer het nieuws, hoe terughoudender de berichtgeving daarover moet zijn. Die richtlijn heeft het KRO-bestuur geformuleerd naar aanleiding van de Reporter-uitzending van 8 april over een commissariaat van CDA-lijsttrekker Brinkman.

Het programma waarin werd onthuld dat dat de CDA-lijsttrekker een commissariaat had bij een van fraude verdacht bedrijf, veroorzaakte veel commotie. Ongeveer drieduizend KRO-leden zegden hun lidmaatschap op en de positie van KRO-voorzitter en prominent CDA-lid Braks kwam onder druk te staan. Brinkman heeft het omstreden commissariaat inmiddels opgegeven.

Hoewel een meerderheid van het bestuur van de katholieke omroep het programma niet afkeurde, eiste het wel dat er een “interne bezinning” op de vorm kwam. Braks wilde weten of de uitzending “met goede bedoelingen” tot stand was gekomen.

De interne evaluatie van de KRO heeft geleid tot een “checklist” van voorwaarden waaraan onthullende journalistiek volgens de KRO moet voldoen. Behalve de eis dat vorm en inhoud met elkaar in evenwicht moeten zijn, pleit de KRO volgens hoofd informatieve programma's T. Verlind voor een “bescheiden” gebruik van muziek, expliciete vermelding als het om geënsceneerde beelden gaat en een statische weergave van reconstructies in plaats van “rennende camera's”. Ook bepleit de KRO “terughoudendheid” als iemands persoonlijke integriteit op het spel staat.

KRO-voorzitter Braks wil niet zeggen of naar zijn mening de Reporter-uitzendig aan deze voorwaarden voldoet. Volgens programmamaker Steven de Vogel zou de Reporter-uitzending er, uitgaande van deze checklist “hooguit op detail anders hebben uitgezien”. De Vogel: “Misschien hadden we geen muziek gebruikt en was het haasje op de snijtafel gebleven.”

In de Reporter-uitzending werd een haasje in het gras vertoond als illustratie voor Brinkmans liefde voor de drijfjacht. De kritiek op de uitzending richtte zich ook op de luxe auto die voortdurend in beeld werd gebracht om de welvarendheid van Brinkman's oom en directeur van het desbetreffende bedrijf, Arie V. aan te geven, een 'Daimler'. De Vogel: “Dat niemand trouwens heeft gezien dat de auto geen Daimler was maar een Jaguar. Een Daimler huren kostte duizend gulden meer.”