Holy See(d)

In Kairo vergaderen in september de delegaties van de VN-lidstaten, waaronder het Vaticaan, over het wereldbevolkingsvraagstuk. Sinds 1928 is het Vaticaan een soevereine staat, met wel vierhonderd staatsburgers (het staatsburgerschap wordt daar verleend, niet door geboorte verkregen).

Maar het Vaticaan spreekt er niet als staat. Het spreekt er als kerk, als enige kerk nota bene, in gala, een zwarte jurk met een wit boordje. Het zit en stemt er achter een bordje: HOLY SEE (Heilige Stoel). Eén letter extra vat zijn missie samen: HOLY SEED (Heilig Zaad). Deze 'missie semen' is er altijd geweest, en zal er altijd blijven. Er zal opnieuw veel onmenselijke, onverdraagzame, hardvochtige, meedogenloze, wrede en rampzalige onzin uitgekraamd worden over 'Gods wil', de 'Zedenwet', 'de Huwelijksdaad', anticonceptiva, abortus, geboortebeperking, euthanasie, aidspreventie, uitsluiting van vrouwen, homofielen, et cetera. De rooms-katholieke kerk mag natuurlijk spreken wat ze wil, maar als kerk en niet vanaf een 'Heilige Stoel', zogenaamd als officiële delegatie van Vaticaan-staat.

Half juli zal ons kabinet vergaderen over het standpunt dat de Nederlandse delegatie in Kairo zal innemen. Zou dat zogeheten paarse kabinet (quelle ironie!), voor het eerst zonder rooms-katholieken, via haar burgerlijke delegatie geen einde kunnen maken aan deze verkleedpartij? De oplossing is simpel: onze delegatie brengt een voorstel in stemming om de Holy See haar heilige stoeltje te laten verplaatsen naar de parallelbijeenkomst van niet-gouvernementele organisaties in Kairo!

Voor een paars kabinet is het ook hoog tijd om de Nederlandse diplomaat bij de Heilige Stoel terug te roepen.

We kunnen natuurlijk ook bewust niks doen. Een stokoude Amerikaan vroeg mij eind 1992 in Miami over euthanasie in Nederland. Toen ik hem vroeg naar het waarom van zijn benieuwdheid zei hij in ernst: 'Because I want to pass away!' Misschien had het Vaticaan hem wel attent gemaakt op de Nederlandse opvatting. Laten we het hopen. Het Roomse obscurantisme, absolutisme en fundamentalisme zou, onbedoeld en averechts, wel eens heilzaam kunnen werken. Soms straft het kwaad zichzelf.