Een uit de hand gelopen, anarchistisch soort Sesamstraat

Myxomatosis, Ned.3, 20.05-20.35u.

Eén ding staat vast bij de zesdelige serie Myxomatosis die vanaf vanavond te zien is bij de VPRO: de makers hebben het reuze naar hun zin gehad. Hoe het de kijker zal vergaan, is een minder eenvoudig te beantwoorden vraag.

Frank Alsema, al jarenlang doende met het creëren van afwijkende televisie via het inschakelen van theatertalent, heeft hier vijf spelers bijeengebracht die improviserend en repeterend tot taak hadden één grote studiovloer te vullen met komische scènes waarin slechts na geruime tijd enige samenhang te ontdekken valt. Elk van de vijf kreeg daardoor de kans zich in groteske kostuums te hullen om onbelemmerd kleuterachtige spelletjes te spelen: dan was jij de koning en dan was ik een groot konijn en dan was hij een rare tuinkabouter - zoiets. Als toppunt van grappigheid ligt de koning dan ook als een jengelend kind op bed, neukie neukie! roepend naar een koningin die daar geen trek in heeft. Of misschien vinden ze zelf de dode kabouter op de operatietafel nòg grappiger, met een wrede dokter die het lijk in de brand steekt en daar een barbecue-spies boven hangt. (Mij was de Poortvliet-kabouter die in Kreatief met kurk met pikhaak de anus van een patiënt betrad, heel wat liever.)

Myxomatosis, een fantasie-woord dat werd afgeleid van een virusziekte onder konijnen, is door Alsema in de VPRO-gids omschreven als “een poging om een eigentijdse, stripachtige crazy soap te maken”. Als deze warboel aan genre-aanduidingen iets duidelijk maakt, is het dat het resultaat elke beschrijving tart. Mij deed het nog het meest denken aan een uit de hand gelopen, anarchistisch soort Sesamstraat, een speeltuin voor de karikaturale verkleedpartijen van Karen van Holst Pellekaan, Martin van Waardenberg, Bert Visscher, Froukje van Houten en John Buysman.

Dat het programma in een brede strook tussen twee zwarte balken wordt vertoond, heeft te maken met de HDTV-techniek die hier werd gehanteerd. Op mijn reguliere beeldscherm leidde dat tot een verkleining van het schouwspel, die hooguit de afstand vergrootte en de nagestreefde aanstekelijkheid nog verder in de weg zat. Maar het feit dat de produktie werd meegefinancierd door TV-Plus, het promotie-experiment voor HDTV, zal het er voor de VPRO ongetwijfeld aantrekkelijker op hebben gemaakt.