De idealen van Jackson Browne zijn luchtig als WK-popcorn

Concert: Jackson Browne (zang, piano, gitaar) met Scott Thurston (toetsen, gitaar), Mark Goldenberg (gitaar), Kevin McCormick (bas), Mauricio Lewak (drums), Luis Conte (percussie), Jeff Young (orgel) en Vanda Shepard (zang). Gehoord: 18/6 Vredenburg, Utrecht.

Zelfs de meest idealistische artiesten ontkomen niet aan de greep van de commercie. Misschien had het iets te maken met de huidige Amerika-gekte, maar bij het langverwachte concert van Jackson Browne werd er volop popcorn verkocht in de hal van Vredenburg.

Gedurende de jaren zeventig gold Browne als het geweten van de Amerikaanse popmuziek, vanwege zijn betrokkenheid bij acties als 'No Nukes' tegen de kernenergie. Hij verwerkte zijn apocalyptische visioenen in intens persoonlijke songs als Late For The Sky en Before The Deluge, die nog steeds tot de hoogtepunten van zijn live-repertoire behoren.

Lange tijd werd er niets vernomen van de melancholieke singer/songwriter. Na een stilzwijgen van vijf jaar bracht hij een cd uit onder de niet geheel overbodige titel I'm Alive, met muziek die herinnert aan zijn beste periode. Waar generatiegenoten als James Taylor en Bonnie Raitt vervielen tot gladgestreken herhalingsoefeningen, heeft de inmiddels 45-jarige Browne nog niets van zijn vroegere intensiteit verloren. Zijn oude teksten werden hier en daar aangepast, om recht te doen aan zijn afgezworen drugsverleden. 'I tried a few of these', zong hij afgelopen zaterdag veelbetekenend in Your Bright Baby Blues van zijn pijnlijk openhartige album The Pretender uit 1976.

Indertijd verwoordde Jackson Browne de hang naar zelfbespiegeling van de ik-generatie. Zijn fans van toen kennen zijn teksten nog altijd van buiten, gezien het enthousiasme waarmee het poëtische Late For The Sky door een vol Vredenburg zachtjes werd meegepreveld. Nu hij het politiek fanatisme van zijn minder geslaagde platen uit de jaren tachtig lijkt te hebben afgezworen, is er weer ruimte voor luchtige nummers als de hit Take It Easy die hij schreef voor The Eagles, en de doowop-cover Stay waarin achtergrondzangeres Vanda Shepard een kast vol glazen aan diggelen mocht zingen. Niemand kon vermoeden dat Jackson Browne ooit bekend stond om zijn diepgewortelde droefenis, toen hij na twee veelbewogen uren werd teruggeroepen met een uitbundig 'ollee ollee'. Het zal wel hebben gelegen aan de voetbalgekte.