Rijkaard als rechtsachter

“Laat ik voorop stellen dat ik aan de vooravond van de eerste wedstrijd tegen Saoedi Arabië optimistisch ben gestemd over de kansen van het Nederlands elftal op het WK. Landen die weinig balverlies leiden en spelers hebben met een goede techniek kunnen ver komen. Het Nederlands elftal heeft bovendien tegen Hongarije en Canada bewezen dat het met tempoversnellingen kan spelen. Dit wordt echt een toernooi waarin je je momenten moet kiezen. Nu zal alleen nog moeten blijken of Oranje dat spel ook kan uitvoeren op hoog niveau, als er wat op het spel staat.

Het systeem van het Nederlands elftal is voor een tegenstander moeilijk te bespelen. Je kunt niet op de middenlijn gaan staan en het juiste moment voor een actie afwachten. Je wordt immers voortdurend onder druk gezet. Ik probeer in het buitenland dan ook altijd het systeem van Oranje te benaderen. Vaak is dat moeilijk. Je ziet aan Gullit en Roy dat zij in Italië nu al gewend zijn heel anders te voetballen. Maar gelukkig heeft het merendeel van de spelers zijn opleiding gehad bij Ajax en kan Advocaat daar nu op terugvallen.

Wat de opstelling betreft, blijf ik van mening dat Frank Rijkaard als rechtsachter in de zône moet spelen. Dat past ook in het kader van zo zuinig mogelijk met je krachten omspringen. Als Van Gobbel in de hoedanigheid van mandekker meegaat met zijn tegenstander ontstaat er enorm veel ruimte op rechts. Dan moet Rijkaard die hele rechterflank bestrijken. Een slimme spits kan daarvan profiteren. Waarom zet je Rijkaard dan niet meteen daar in de zône? Van Gobbel kan zo niet spelen. Daar heeft hij het inzicht niet voor. Als rechtshalf geef ik de voorkeur aan Winter. En op de linkerflank staat Advocaat voor een moeilijke beslissing. Hij heeft voor Jonk gekozen in de middenzône. En hij posteert Wouters linkshalf alleen omdat die zoveel voor het elftal betekent.

Als hij vindt dat Jan voldoet op die positie zijn er geen problemen. Maar ik heb mijn twijfels. Numan en Witschge kunnen de bal toch directer spelen. Bovendien, als coach van de tegenstander zou ik met twee spitsen opereren plus een rechtsbuiten die aan de lijn geplakt staat. Witschge en Numan zijn dat gewend, Wouters niet. Hij zal het niet meer kunnen belopen. Is ervaring belangrijker dan een linkspoot? Die afweging moet Advocaat maken. Voor Wouters herhaalt de geschiedenis zich: na zijn Ajax-periode nu misschien linkshalf in Oranje.

Het zal moeten blijken of de medische begeleiding van Nederland goed is verzorgd. In 1980, op het EK in Italië, was het in Napels ook erg warm. We gingen toen stuk omdat we onder Zwartkruis in de voorbereiding in Karinthië op een verschrikkelijke manier waren belast. Ik zie de spelers nog kotsend langs het veld liggen. Ik ga er vanuit dat het nu anders is geweest. Tegen Canada was een aantal spelers al een stuk frisser dan tegen Hongarije.

Tot nog toe moet ik Dick Advocaat een compliment geven. Hij wordt toch volledig geaccepteerd door het elftal. Na de zege op Engeland had Johan Cruijff onmiddellijk moeten zeggen dat hij het WK wilde doen. Want toen heeft Advocaat ontzettend aan populariteit gewonnen. Na de kwalificatie tegen Polen kon hij helemaal niet meer stuk. Het is merkwaardig dat de spelers geen actie hebben gevoerd voor Cruijff. Van Basten en Gullit deden wel een poging, maar ze zagen naderhand in dat het zo ook goed is.