Foto

Sal Lopes: Living with Aids, a photographic journal 133 blz., Bulfinch Press 1994, ƒ 59,40

Sinds Alon Reininger in 1986 de World Press Photo won met zijn foto van een aan zijn rolstoel gekluisterde aids-patiënt, is er een kentering te bespeuren in de fotografie van deze ziekte, aldus foto-historica Vicky Goldberg in de inleiding van Sal Lopes' boek Living With Aids. Niet langer is er sprake van een 'homo-ziekte' en zien we uitgemergelde gezichten, de aandacht gaat meer en meer uit naar de omvang van de epidemie en het leven met aids.

Lopes' boek is een voorbeeld van deze nieuwe omgang met de ziekte, die in Amerika sinds 1981 al meer dan 150.000 (geregistreerde) slachtoffers heeft geëist. Verdriet, moed en levenskracht vormen de kern van zijn drie fotoseries.

Hij fotografeert nabestaanden van aids-slachtoffers tijdens tentoonstellingen van de Memorial Quilt, een deken die is samengesteld uit op lappen stof genaaide persoonlijke herinneringen, variërend van foto's en verhalen tot favoriete kleren en zelfs opgezette dieren.

Sinds het plan voor dit 'grafschrift dat gemaakt wordt terwijl het sterven doorgaat' (Lopes) in 1987 werd gelanceerd, is de deken uitgegroeid tot het onvoorstelbare formaat van 25.000 panelen van 90 bij 180 cm, met een gewicht van bijna 40 ton.

Behalve over The Quilt bevat Lopes' boek een serie over 'buddies' (vrijwillige verzorgers van terminale aids-patiënten). En ook het ontroerende verhaal van een echtpaar dat, nadat hun pogingen om kinderen te krijgen waren gestrand, besloot vier kinderen te adopteren die besmet zijn met het HIV-virus.