Ex-Kamerlid E. Rozenblad neemt even geen telefoon op

DIEMEN, 18 JUNI. Hij heeft zich niet beter willen voordoen dan hij is, laat dat in elk geval duidelijk zijn. Evan Rozenblad, sinds deze week ex-Kamerlid, zit in T-shirt en korte broek op de bank. Zo strijdbaar als zijn verweer klinkt, zo aangeslagen kijkt hij voor zich uit. Hij is moe en had gehoopt dat hij deze dagen met rust zou worden gelaten. Het mag niet zo zijn.

De telefoon rinkelt onophoudelijk. Journalisten die hem willen spreken, vrienden die hem sterkte wensen. Het antwoordapparaat staat hen te woord, Rozenblad luistert met een half oor wie aan de lijn is.

Als PvdA-partijvoorzitter Rottenberg belt om te vragen hoe het gaat, neemt Rozenblad wel op. “Ja, Felix?” “Kun je een beetje slapen?” “Niet zo goed.” De partij, zo onderstreept Rozenblad nadat hij heeft opgehangen, heeft hem niet onder druk gezet. Hij is zelf opgestapt. “Omdat ik niet als aangeschoten wild door het leven wil.”

Die situatie was onvermijdelijk ontstaan als Rozenblad in de Tweede Kamer was gebleven, nadat deze week bekend was geworden dat hij onjuistheden in zijn curriculum vitae had vermeld. Onder het kopje 'aanvullende opleidingen' had hij ondermeer 'kandidaats rechten' aan de universiteit van Amsterdam opgevoerd en 'propaedeuse economie' aan de vrije leergangen van de Vrije Universiteit. Beide opleidingen heeft hij wel gevolgd, maar niet met een diploma afgerond.

Een kwestie van opschrijven, zegt Rozenblad achteraf. 'Aanvullend' had hij letterlijk bedoeld. Zoals hij ook aanvullende cursussen automatisering en tekstverwerking heeft gedaan. Hij zoekt even in zijn koffertje en diept daaruit de oorkonden van die cursussen op.

Ze hadden nog grapjes met hem gemaakt, de leden van de kandidatencommissie van de PvdA. Toen ze zijn gegevens hadden gezien, vroegen ze tijdens het kennismakingsgesprek: “Maakt u nooit iets af?” Wie hierin doelbewuste misleiding ziet probeert hem willens en wetens zwart te maken, zegt Rozenblad.

Ook zijn werkzaamheden bij de Anton de Kom-universiteit in Paramaribo zijn niet op de juiste wijze in het curriculum terechtgekomen. Daar staat dat Rozenblad van 1979 tot 1983 'directielid' was van de universiteit. Bij navraag op de universiteit bleek dat niet te kloppen.

Weer een greep in de koffer. Hij heeft de advertentie nog, voor de functie waar hij indertijd, in 1981, op solliciteerde. Gevraagd werd een directeur van de bibliotheek van de universiteit. Stomme samenloop van omstandigheden, zegt Rozenblad nu. De informatie op het curriculum moest worden ingekort en daarbij is hij slordig geweest. 'Directeur' en 'universiteit' bleven staan, de rest heeft hij ertussenuit gehaald.

Dat de voorzitter van de raad van het bestuur van de Surinaamse universiteit hem helemaal niet heeft kunnen terugvinden in het personeelsregister klopt, zegt Rozenblad. “Ik heb nooit een schriftelijke bevestiging van mijn aanstelling gekregen.” Bovendien heeft hij niet 'op kantoor' gezeten aan de Anton de Kom-universiteit. “Tussen 1979 en 1983 ben ik een paar keer op en neer geweest en heb ik oude collecties van tijdschriften voor de bibliotheek gezocht in de Verenigde Staten en Nederland.”

Voor elke slordigheid is een verklaring, je zou niet denken dat een Kamerlid dan nog hoeft op te stappen. Maar de kwestie was hem blijven aankleven, denkt Rozenblad. En als aan je integriteit wordt getwijfeld, kun je beter opstappen. Zeker als allochtoon. “Die moeten een voorbeeld geven.”