Vrijdag 17; 31.000 juryleden

Er zijn goede kinderboeken en goeie kinderboeken. Goede kinderboeken worden geschreven door schrijvers die ook voor volwassenen schrijven, ze worden op de markt gebracht door uitgevers als Querido, die ook grote-mensen-boeken uitgeven, en ze krijgen prijzen van jury's met literair geschoolde volwassenen als Harry Beckering, Kees Fens of Nicolaas Matsier. Goeie kinderboeken worden daarentegen geschreven door gespecialiseerde kinderboekenschrijvers, ze worden uitgegeven door typische kinderboekenuitgevers en alleen maar bekroond door jury's waar veel kinderen in zitten. Goede kinderboeken, zo zou je kunnen zeggen, moeten veel gelezen worden en goeie kinderboeken worden veel gelezen.

Natuurlijk is dit een karikatuur. De verschillen zijn niet altijd zo duidelijk. Er bestaan ook kinderboeken die door kinderen en door ouderen worden geprezen, Pluk van de petteflet van Annie M.G.

Schmidt is er het beste voorbeeld van.

Maar de tweedeling tussen goede en goeie boeken wordt de laatste jaren wel steeds opvallender. Afgelopen woensdag werden de winnaars bekend van de prijs van de Nederlandse Kinderjury: Rindert Kromhout, Carry Slee en Evert Hartman. Hun boeken werden het meest genoemd in een massale enquête onder meer dan 31.000 kinderen. Opvallend aan deze keus is dat geen van de drie in aanmerking is gekomen voor een Gouden of Zilveren Griffel. Nog opvallender is dat ook op de veel grotere groslijst van de Kinderjury dit keer niemand stond die door één van de deskundige jury's is goedgekeurd. Dit is nooit eerder gebeurd. In andere jaren was er altijd wel wat overlapping.

Volgens de CPNB is er sinds kort een nieuw soort kinderboekenschrijvers opgestaan, waar geen volwassen jury omheen kan. De populaire kinderboekenschrijvers schrijven nog altijd hun bestsellers, maar naast hen zijn de literaire kinderboekenschrijvers gekomen. Dit is volgens de CPNB een gunstige optwikkeling, omdat er niet minder, maar juist meer goede boeken verschijnen.

Het is de vraag of dat zo is. Het is verontrustend dat de meeste voorbeelden van schrijvers die zowel goede als goeie kinderboeken schrijven van oudere datum zijn. Waar blijft de nieuwe Annie M.G. Schmidt?

In de kinderboekenrubriek van deze week signaleert Carolien Zilverberg dat het kinderen kennelijk niet kan schelen of boeken vernieuwend of origineel zijn, als ze maar spannend of grappig zijn. Maar waarom zou een boek niet spannend èn vernieuwend, origineel èn grappig kunnen zijn? De ontwikkelingen in de volwassenen-literatuur laten zien dat het heel goed mogelijk is boeken te schrijven die deskundigen heel erg verantwoord vinden en lezers heel erg mooi. Waar blijven de Margieten de Moor, de Hella's Haasse, de Harry's Mulisch, en de A.F.Th.'en van der Heijden voor kinderen?