De trompet kakelt als de creatiefste haan op World Roots Festival

Concert: World Roots Festival met Carlo Jones & The Surinam Troubadours, Ali Farka Touré, de groep Salamat, de Gypsy Kids, Okay Temiz Magnet Dans en de band van Kálmán Balogh Gehoord: 15 en 16/6 Melkweg Amsterdam. Het festival gaat door t/m zondag met o.a. Cécile Kayirebwa, Busi Mhlongo, Tupi Nagô, Lokua Kanza en Remmy Ongala.

Een voorkeur voor virtuositeit, als er iets is dat zigeunermusici bindt, dan is dat het wel, zo bleek nog eens tijdens de 'Night of Gipsies', gisteren in de Amsterdamse Melkweg. Gitarist Jimmy Rosenberg, geboren in 1980, is nu al een briljante instrumentalist, de Turkse groep Magnet Dans o.l.v. Okay Temiz bleek uitsluitend te bestaan uit virtuozen. Na het stormachtige succes van het trio van gitarist Stochelo Rosenberg is het nu de beurt aan Jimmy (wel familie) om de Nederswing een impuls te geven. Zijn arpeggio's zijn strepen van kleurig vuurwerk; zijn timing is zo goed dat de begeleiding van slag- en basgitaar eigenlijk overbodig is.

Een tienerster is Jimmy Rosenberg nu al, een tieneridool zal hij echter minder snel worden met Stevie Wonders Isn't she lovely als modernste bod.

De musici van de bereisde Turkse percussionist Okay Temiz, momenteel woonachtig in Zweden, kunnen alles en krijgen alle kans dat te demonsteren in de moeilijkste maatsoorten en de hoogste tempi. De trompet kakelt als de creatiefste haan, de klarinet rijgt slingers waar geen eind aan komt, de hoboachtige 'kanun' weent met gezag, de darboeka laat de felst denkbare petsen horen. En als de baas zelfs de show wil stelen, bijvoorbeeld met zijn electrisch versterkte kalebasboog, overgehouden van een Afrika-reis, houden ze even keurig de pas in tot de Istanboel-Expres weer verder stoomt.

Dat de band van cimbalomspeler Kálmán Balogh vaker in de tearooms van Boedapest speelt dan op straathoeken of ruige kroegen, werd snel duidelijk uit het repertoire. Als de trompet opdook werd het gipsy-dixieland met een nette stropdas, werd de gitaar opgepakt dan was het al gauw Come on Baby en nog zo wat. Ach ja, country & western, dat krijg je dat in Hongarije met die platte poesta's.

Over de woensdagavond niets dan goeds, al ging de belangstelling voor de Malinese gitarist Ali Farka Touré, opgepept door zijn cd met collega Ry Cooder, wel erg ten koste van de andere acts. The Surinam Troubadours van saxofonist Carlo Jones speelde ruige kaseko's voor slechts een handjevol dansers, het uit Cairo afkomstige Salamat ving gelukkig wat meer publiek en hield dat met goed gerrangeerde dansmuziek stevig vast. Zanger Fathi Abou Greisha pakte het publiek in met brandende love-songs, de driemans percussiesectie stond als een huis en er waren ten overvloede ook nog een paar uitstekende solo's, onder andere op keyboard en djembé.

De grote belangstelling voor Ali Farka Touré was trouwens niet onterecht want deze Malinese gitarist speelde stukken feller dan op de loom zomerse cd Talking Timbuktu.