Rocard vraagt Franse socialisten vertrouwen

PARIJS, 16 JUNI. Michel Rocard vraagt de Franse socialisten of zij willen dat hij nog langer hun leider is. Als de 'natuurlijke' kandidaat van links voor de opvolging van president Mitterrand in 1995 beschouwt hij zich niet langer. Na de schamele 14,5 procent bij de Europese verkiezingen is de Partij Socialiste in een ernstige crisis gedompeld. In de centrum-rechtse regeringscoalitie rommelt het ook.

Volgens naaste medewerkers wilde Rocard zondagavond al direct aftreden. De uitslag was nog slechter dan bij de desastreuze Kamerverkiezingen van vorig jaar. Michel Rocard zag uiteindelijk af van direct ontslag en beperkte zich ertoe de zware nederlaag te erkennen. “Wij hebben niet eerlijk en niet duidelijk genoeg gesproken. Daar neem ik goede nota van. Het Franse volk zal pas weer naar ons luisteren als wij laten merken dat wij naar hen hebben geluisterd.”

Na intensief beraad in de kring van zijn vertrouwelingen binnen de socialistische partij besloot Rocard gisteren opnieuw in de aanval te gaan en va banque te spelen. Voor zondag kondigde hij een buitengewone partijraad aan waar hij zijn plannen voor het herstel van de partij zal aankondigen. De ongeveer 300 afgevaardigden mogen dan vóór of tegen hem stemmen als de man die leiding aan het herstel moet gaan geven.

Tegelijk liet Rocard weten dat het te vroeg is tegelijk vast te stellen wie namens de socialisten de kandidaat voor het presidentschap moet zijn. Dat kan pas tegen het eind van het jaar. De verkiezingen zijn in april 1995. Zichzelf ziet Rocard niet meer als de automatische Man van Links voor de strijd om het Elysée.

Niemand binnen de partij heeft openlijk de dolk omhoog gehouden die met Rocard moet afrekenen. Het is intussen geen geheim dat de socialistische president Mitterrand met enig genoegen de zware slag voor zijn eeuwige rivaal Rocard heeft aangezien. Zijn vertrouweling, oud-minister van buitenlandse zaken Roland Dumas, zei dezer dagen dat de vraag over de opvolging van Rocard nu actueel is. In de kring van zijn mitterrandistische vrienden was de naam van Jacques Delors veel gevallen, voegde hij er aan toe.

De realiteit, onveranderd sinds de nederlaag die de socialisten vorig jaar uit het regeringskasteel verdreef, is dat de partij zwaar verdeeld is. Dat hebben zij gemeen met de gaullisten (RPR) en de in het UDF vereende christen-democraten en centristen die samen de huidige regeringscoalitie vormen. Deze week kon net worden voorkomen dat 27 'radicale' Kamerleden de UDF-fractie verlieten. Zij zijn pro-Balladur en tegen een hernieuwde kandidatuur van oud-president Giscard d'Estaing. RPR-voorzitter Chirac bestrijdt intussen dagelijks met het floret zijn oude vriend en partijgenoot premier Balladur die er ook steeds minder een geheim van maakt dat het Elysée hem aantrekt.