Piet Beishuizen

Het typeert het dynamische, nu beëindigde leven van Piet Beishuizen dat er verwarring kan ontstaan over zijn vele activiteiten in en rondom de media.

Zo schreef hij zijn televisierecensies niet, zoals Jacqueline Lamers oppert, in het Algemeen Handelsblad maar, in de jaren vijftig, in de NRC. Eerder nog schreef hij over radio in Het Parool. Aan zijn NRC-periode kwam overigens een eind toen Anton Philips niet langer kon aanzien dat de televisie, die Philips groei en glorie moest brengen, door een van zijn eigen medewerkers kritisch werd bekeken. De NRC verloor daarmee een oordeelkundig recensent en ook diens 'ad interim', die, evenals Lamers, assistent was van Beishuizen op de persdienst van Philips Phonografische Industrie. Ook deze invaller - voormalig Vrije Volk-journalist - schreef lenig proza en was nimmer om een opinie verlegen.

Hij bereikte wèl de kolommen van het Algemeen Handelsblad, want als toenmalig televisieredacteur bood ik hem aan in het vervolg mijn 'ad interim' te worden. Voor het af en toe invallen woog het Philips-veto niet zo zwaar. Hij deed het een paar jaar en signeerde met W.O.D., want hij cultiveerde toen nog een O. in zijn naam Willem Duys. Zijn televisieroem kwam pas daarna. Later organiseerde hij de eerste roemruchte Grands Galas du Disque en werd daarin weer opgevolgd door Piet Beishuizen