Oranje 'verstookt' 65 liter tijdens oefenduel

ORLANDO, 16 JUNI. Er zal nog elke wedstrijd een tankwagen drank aan te pas moeten komen, maar het Nederlands elftal leert om te gaan met de broeierige hitte van Orlando. Gisteren werd er rondom de vriendschappelijke wedstrijd tegen de Amerikaanse amateurs van Fort Lauderdale Strikers (7-1) zo'n 65 liter dorstlessers door de Oranjespelers “verstookt”, zoals dr. Kessel het uitdrukte. De internationals weten nu met het oog op het eerste WK-duel tegen Saoedi-Arabië in Washington waar ze aan toe zijn. Sommigen stapten zelfs betrekkelijk monter van het veld, of ze hielden zich groot. De meesten toonden zich opgelucht: ze hadden kennelijk erger verwacht. Voetballen op het heetst van de dag in de verzengende hitte was hen nog meegevallen ook. Alleen Jan Wouters verklaarde dat zijn lichaam af en toe op springen had gestaan. Van de 350 toeschouwers bij de wedstrijd vielen er in de hitte twee flauw.

Frank de Boer prees zijn contactlenzen die als een zonnebril werkten en hem reebruine ogen gaven in plaats van blauwgrijs. Zijn broer Ronald speelde er ook mee, maar anderen kregen ze niet in. “Ik zal Ed de Goey ermee helpen”, beloofde Frank de Boer. Nu stond de doelman, die hier zijn bijnaam 'Ed IJskonijn' maar moet vergeten, als de stripheld Lange Jan met de Pet onder de lat. Aan noviteiten trouwens geen gebrek, want Frank de Boer speelt ook naar tevredenheid met de schubbenschoenen. “Alleen heb ik momenteel wel blaren onder mijn voeten. Met die warmte is het niet mogelijk op noppen te lopen. En hoewel we daar rekening mee hebben gehouden, kreeg ik in deze wedstrijd toch nog problemen. Als je een snelle draai moet maken, voelde je je voeten branden.”

Frank de Boer kreeg ook af en toe rillingen van de warmte. Hoe paradoxaal dat ook klinkt, maar dr. Kessel legde uit: “Als je lichaam geen vocht meer heeft om uit te zweten, sluiten de poriën zich om het laatste restje vast te houden. Dan krijg je die rillingen.”

Het Nederlands elftal speelde net als tegen Canada in eerste helft een half uurtje voluit. Aron Winter had de plaats ingenomen van de licht geblesseerde Frank Rijkaard; hij verrekte een spiertje in Toronto. Jan Wouters speelde weer linkshalf en Ulrich van Gobbel werd dit keer door Advocaat uitgeprobeerd als rechtsachter. Soepel voerden Ronald de Boer, Overmars, Wouters en Jonk de score op tot 4-0. Daarna nam Oranje gas terug, deels noodgedwongen, deels om de krachten te sparen. In de tweede helft gingen Roy, Ronald de Boer, Koeman en Wouters na een kwartier naar de kant. Bergkamp was al met een lichte blessure in de kleedkamer achtergebleven. De goedwillende amateurs van Fort Lauderdale stonden nog vaak op de helft van Oranje te voetballen. Dan Kofe kon tegenscoren, maar Johnny Bosman (2x) en Marc Overmars bepaalden de eindstand op 7-1. Ook in Toronto maakte Bosman als invaller een betere indruk dan Peter van Vossen. Bondscoach Dick Advocaat achteraf: “Terugschakelen bij balverlies kost kracht. Je zult afspraken moeten maken over hoe lang je aanvalt. Een vleugelaanvaller kan niet voortdurend de diepte in worden gestuurd. Maar de spelers hebben de hitte goed verwerkt. De testen die wij hebben gehouden vallen wonderwel goed uit.”

Fort Lauderdale Strikers, dat voor deze gelegenheid naar de University of Central Florida was gekomen, wordt getraind door de Nederlander Thomas Rongen. De voormalige speler van AFC uit Amsterdam ging in 1979 als voetbalpionier naar de Verenigde Staten. Hij kwam aanvankelijk bij de Los Angeles Aztecs terecht waar hij het loopwerk verrichtte voor vedetten als Johan Cruijff, Leo van Veen en Wim Suurbier. In 1980 verhuisde hij met Cruijff naar de Washington Diplomats. Daarna speelde hij drie seizoenen onder Cor van der Hart bij Fort Lauderdale. Bij zijn eerste bezoek aan Orlando leerde hij ook meteen het plaatselijke ziekenhuis kennen. Daar heeft hij namelijk met uitdrogingsverschijnselen twee dagen aan het infuus gelegen. “Je moet hier wel gezond blijven eten en drinken. Ik leefde niet goed, lag veel in de zon, dronk soms tien flessen bier en at ongezond. Maar met de begeleiding van dr. Kessel was me dat nooit overkomen.”

Zijn team speelde drie weken geleden nog tegen Colombia en toen wisten de Strikers in Miami de schade te beperken tot 3-0. “Maar ik weet niet of je een vergelijking kunt trekken. De Colombianen hadden de avond ervoor tegen AC Milan gespeeld.” De verstikkende hitte was gistermiddag voor de nummer vier van de Amerikaanse amateurcompetitie ook nieuw. De Strikers spelen altijd na zonsondergang. Rongen: “Ik vond dat het Nederlands elftal best goed met de warmte omsprong. Het is natuurlijk niet normaal dat je op het heetst van de dag speelt, maar laten we het niet overdrijven. Dit zijn de best getrainde spelers van de wereld. Als ze genoeg drinken kan er weinig misgaan.”

Maar voor de wedstrijd stond een Nederlandse official van Fort Lauderdale al hoofdschuddend langs de kant. Hij luistert naar de naam Jan van Woerden en kwam dertig jaar geleden via Canada, waar hij auto's verkocht, naar Florida. Na elf jaar sneeuw en koude in het noorden had hij met zijn vrouw besloten om de zon op te zoeken. In Fort Lauderdale opende hij zeventien jaar geleden een sportwinkel in voetbalattributen. En zodoende kwam hij ook in contact met de plaatselijke voetbalclub. Na een paar jaar werd hij president van de Florida State Soccerleague en nu staat er op zijn kaartje: chairman international games. Van Woerden: “Alleen de Haïtianen spelen hier soms overdag. Voor de rest wordt het voetbal tussen november en juni voornamelijk 's avonds afgewerkt. Ik constateer dat de Duitsers in Chicago wel na het warmste deel van de middag mogen spelen. Maar de DFB heeft meer in te brengen bij de FIFA dan de Nederlandse voetbalbond. De lobby van de KNVB achter de schermen is gewoon niet goed genoeg geweest.”

Er wonen 1.200 Nederlandse families in Zuid-Florida, maar weinigen zijn volgens Van Woerden nog geïnteresseerd in het Nederlands elftal. En de Delftenaar wil ons ook wel vertellen wat hij denkt van de doelstelling van het WK, dat een impuls moet geven aan het voetbal in Amerika. “Twee maanden na de finale is het hier weer net zo triest gesteld met de organisatie van het voetbal als nu. Er bestaat geen liefde voor het spelletje. Voetbal is hier alleen leuk voor kinderen en amateurs.”