Duizenden chicanos steunen bescheiden Mexicaanse Tri

MEXICO-STAD, 15 JUNI. De Mexicanen hebben er weer zin in. Het zal doodstil op straat zijn komende zondagmiddag, als de Mexicaanse 'Tri' (van tricolor, de kleuren groen, rood en wit van de Mexicaanse vlag) zijn eerste wedstrijd in de Mundial speelt tegen Noorwegen in Washington. Kort voor het begin van het WK schaart Mexico zich weer als één man achter het nationale elftal. In de voorafgaande twaalf maanden was dat wel anders. Somberheid was troef rond het team van de 50-jarige trainer Miguel Mejía Barón, voor wie het zijn eerste WK zal zijn.

Een jaar geleden, toen de Copa América - het Zuidamerikaanse voetbalkampioenschap voor landenteams - in Ecuador werd gespeeld, was er sprake van een zelfde soort, laat-opbloeiende 'Tri-manie'. Met reden. Voor het eerst mocht Mexico deelnemen aan deze krachtmeting van de voetbalelite in Zuid-Amerika en de Mexicanen gaven een indrukwekkend visitekaartje af. De cup werd nèt niet gehaald. Die ging uiteindelijk naar Argentinië, dat de finale van Mexico won in een wedstrijd waarin de Mexicanen het briljante voetbal leverden en de Argentijnen voor resultaat zorgden. Iedereen kon zich toen verheugen op een WK met een sterk en kansrijk Mexicaans elftal.

Maar kort na de Copa América raakte de Tri in versukkeling. Blessures, ruzies en ronduit slecht spel. Met 5-1 vernederden de Zwitsers eerder dit jaar in een vriendschappelijke wedstrijd het toen al lang niet meer zo glorieuze Mexico. De Russen deden met 4-1 hetzelfde. Hugo Sánchez, de beroemde en nog altijd behoorlijk arrogante spits met zijn kenmerkende koprollen na een doelpunt, noemde het “gebrek aan een competitieve mentaliteit” het zwakste punt van het nationale elftal. Sánchez, die graag over zichzelf in de derde persoon enkelvoud spreekt, beweert vaak dat hij zijn 'brille' opoffert voor het elftal. Maar juist Sánchez, nu in dienst van het Spaanse Rayo Vallecano, vormt één van de zwakke schakels in het elftal door zijn Gullit-achtige opstelling in teamverband. In de opmaat naar het WK, waarvoor Mexico zich had geplaatst via de voorrondes in de Concacaf, waren de kansen van de onderling ruziënde Mexicanen op een eervolle plaats in de VS al tot het dieptepunt gezakt. De 2-1 overwinning eind vorige maand tegen Ajax in een thuiswedstrijd kon daar niet veel aan veranderen. Boven alles legde die wedstrijd de zwakke punten van de Tri bloot.

Het Mexicaanse elftal bevindt zich sinds vorige week zaterdag in de Verenigde Staten en speelde onder meer een vriendschappelijke wedstrijd tegen Noord-Ierland die met 3-0 werd gewonnen. Dat heeft het zelfvertrouwen van de Tri goedgedaan. Vanuit Washington, waar Mexico zich op de wedstrijd van zondag voorbereidt, liet trainer Mejía Barón weten: “Mexico hoeft zich niet minderwaardig te voelen. Ons team is bescheiden, maar heeft grote illusies”. In vrijwel gelijke bewoordingen uitte Mejía zich aan de vooravond van de Copa América. De Mexicaanse hoop is dan ook een beetje gevestigd op een herhaling van het spektakel in Ecuador.

Mexico kiest waarschijnlijk voor een defensieve opstelling, maar met grote offensieve mogelijkheden. Trainer Mejía leunt daarbij zwaar op de 26-jarige Jorge Campos, de bij vlagen briljante doelverdediger die graag een eind uit het strafschopgebied komt en zo in de Mexicaanse liga weleens scoort. Maar een knieblessure kan voor problemen zorgen. Vóór Campos zullen vermoedelijk voorstopper Claudio Suárez, libero Ramon Ramírez en de ruwe Juan de Dios Ramírez Perales staan opgesteld. De zware middenlinie wordt gevormd door Ignacio Ambríz, Raúl Gutiérrez en Joaquín del Olmo. In deze opstelling van 3-3-3 heet de Mexicaanse voorhoede Luís: middenvelder Luís García (Atlético Madrid), op de rechtervleugel Luís 'het kadaver' Valdez en Luís Roberto Alves 'Zague' op de linkervleugel. Voor doelpunten (en koprollen) moet uiteraard spits Hugo Sánchez zorgen.

Mexico kan niet terugkijken op succesvolle WK's. Van de dertig partijen die de Tri speelde in voorgaande WK-toernooien wisten de Mexicanen er slechts zes te winnen. Twee maal een zesde plaats (bij de twee WK's in eigen land, in 1970 en 1986) waren de beste resultaten tot nu toe. En bij de laaggespannen verwachtingen voor het komende toernooi wordt het bereiken van de kwartfinales voorlopig als hoogste doel gesteld. Dat zou betekenen overwinningen op en/of gelijke spelen tegen de loodzware tegenstanders in groep E: behalve Noorwegen, ook Italië en Ierland.

In zijn voorbeschouwingen per team die in Mexico door het dagblad Reforma worden gepubliceerd noemde Franz Beckenbauer als één van de grootste voordelen van de Mexicanen dat ze in feite allemaal thuiswedstrijden spelen in de VS. Duizenden in de VS woonachtige Mexicanen (de zogenoemde chicanos) hebben kaartjes weten te bemachtigen voor de wedstrijden van hun Tri, terwijl nog eens duizenden uit het moederland zelf zullen komen. De aanwezigheid van deze hinchas (supporters) staat in elk geval garant voor een sfeervol Robert F. Kennedy-stadion in Washington komende zondag.