Aarde wordt alleen drooggekookt en gelukkig niet opgeslokt

Als in een verre toekomst de brandstofvoorraad (waterstof) in de kern van de zon is opgebruikt, zal zij sterk uitdijen en een zogeheten rode reus worden. Planeten te dicht in de buurt van de zon zullen worden opgeslokt. Vroeger dacht men dat dit lot ook de aarde was beschoren, maar de meest recente, gedetailleerde evolutiemodellen van de zon laten zien dat de aarde de dans net ontspringt. Daarmee is echter alles gezegd, want al veel eerder zal de aarde zijn drooggekookt.

De nieuwe modellen werden ontwikkeld door de Amerikaanse astronomen Juliana Sackmann, Arnold Boothroyd en Kathleen Kraemer en gepubliceerd in een serie artikelen in The Astrophysical Journal. Hun modellen laten zien dat de zon over ongeveer 6,5 miljard jaar uitdijt tot een rode reus met een diameter van 170 maal die van nu. De gasbol omvat dan de baan van Mercurius, zodat die planeet zal smelten, door de weerstand van het gas naar het centrum van de zon toe spiraliseert en uiteindelijk verdampt.

Daarna krimpt de zon weer wat in en blijft 120 miljoen jaar lang stabiel, om vervolgens opnieuw op te zwellen: ditmaal tot aan de huidige baan van de aarde. Die wordt nu echter gespaard doordat de zon in de tijd ervoor een aanzienlijke hoeveelheid materie heeft uitgestoten. Haar massa en dus ook aantrekkingskracht zijn kleiner geworden, waardoor de planeten naar wat grotere banen zijn verschoven. De straal van de baan van Venus wordt 1,2 maal die van de aarde nu, terwijl de straal van de aardbaan 1,7 maal zo groot wordt.

De aarde blijft dus (net als Venus) buiten het oppervlak van de zon. Maar met haar lichtsterkte van ruim 5000 maal die van nu zal de opgezwollen zon de aarde verhitten tot een temperatuur van ruim 1300orrespondentC. Onze planeet wordt een bal van roodgloeiend, gesmolten gesteente. Slechts een paar miljoen jaar later verliest de zon nogmaals een hoeveelheid materie en bewegen Venus en de aarde nog wat verder buitenwaarts: tot 1,34 en 1,85 maal de huidige afstand zon-aarde.

Al veel eerder zal het leven op aarde echter zijn verdwenen. Volgens de nieuwe evolutiemodellen zal de zon over ruim een miljard jaar 10 procent helderder zijn dan nu. Zij zal zoveel warmte geven, dat op aarde het zogeheten natte broeikaseffect gaat optreden. Door de warmte komt er steeds meer water in de atmosfeer, waardoor er omgekeerd steeds meer warmte van de zon wordt vastgehouden. In de stratosfeer wordt de waterdamp door de UV-straling van de zon ontleed in zuurstof en waterstof, welke laatste in de ruimte verdwijnt. Op den duur is de gehele aarde drooggekookt en blijft er een hete, Venus-achtige planeet achter.