Groep zonder kenmerken

Poetry Review, New Generation Poets. 128 blz.L4,95. 22 Betterton Street, London WC2H 9BU, fax 0044712404818

Alle lezerswervende publiciteit rond de Granta-lijst van twintig 'BYBN' (Best of Young British Novelists) in 1993 heeft de Engelse Poetry Society geïnspireerd tot eenzelfde soort campagne. Een jury van zes koos uit 120 inzendingen van redelijk jonge of pas gedebuteerde dichters twintig dichtbundels en bombardeerden de schrijvers ervan tot de New Generation Poets, kortweg New Gen of NGP. De campagne werpt al vruchten af in de Britse media.

Een handige, waardevolle aanschaf voor wie geïnteresseerd is in de NGP's is het voorjaarsnummer van Poetry Review, het kwartaalblad van de Poetry Society. Hierin staan de twintig uitverkoren dichters met nieuwe gedichten, een profielschets met biografische en kritische gegevens, en opmerkingen van de dichter zelf over poëzie. De NGP's van 1994 zijn: Simon Armitage, Kathleen Jamie, Don Paterson, David Dabydeen, Susan Wicks, Ian Duhig, Robert Crawford, Elisabeth Garrett, Michael Hofmann, Jamie McKendrick, Michael Donaghy, Sarah Maguire, John Burnside, Pauline Stainer, Moniza Alvi, Glyn Maxwell, Mick Imlah, Lavinia Greenlaw, W.N.Herbert en Carol Ann Duffy. Acht vrouwen. Zeven Schotten. Zeven van 'Oxbridge'. Eén bekende naam, David Dabydeen, van een roman; een andere, Carol Ann Duffy, van haar poëzie.

De groep kenmerkt zich door het totaal ontbreken van groepskenmerken; met geen mogelijkheid slaagden critici of juryleden er in de twintig dichters onder een noemer te vangen. Een enquête leverde slechts op een punt overeenstemming op: de twintig NGP's hebben weinig op met de twintigste-eeuwse Engelse poëzie maar daarentegen veel met de Europese en Amerikaanse - Elisabeth Bishop blijkt een groot voorbeeld. Een typerende reaktie, van een van de NGP's, op de New Gen promotiecampagne: “I was feeling like Paul Eluard. Now I feel like Paul Gascoigne.”