Volleybalfans onderscheiden zich in gedrag, niet in kleur

EINDHOVEN, 13 JUNI. Files op de A2 bij Eindhoven, passagiers met beschilderde gezichten en in oranje kledij. Een leek zou zich hebben verbaasd. Het Nederlands voetbalelftal is toch al naar Amerika vertrokken? Ja, maar de volleyballers weten tegenwoordig ook hele massa's op de been te krijgen. Blangé, Zwerver en consorten zijn sinds de laatste Olympische Spelen populair. Vooral als de opponent een gerenommeerde ploeg als Cuba is trekken de fans enthousiast met vlaggen en spandoeken naar de zaal. Geldrop groet Oranje en SV Werkhoven steunt Oranje. De in Eindhoven aanwezige toeschouwers beschouwden de twee volleybalinterlands als het ideale startsein voor de oranje-gekte die het land de komende weken zal teisteren. Alle oranje artikelen werden ingewijd.

Al ruim twee maanden vantevoren waren de wedstrijden - twee keer 6.000 kaarten - uitverkocht. Buiten werden kaartjes op een paar stille plekken in de buurt van het Indoor Sportcentrum met winst van de hand gedaan. Zelfs de volleyballers zelf zullen dat misschien maar moeilijk kunnen geloven. Zwarthandel? Files? Bij onze wedstrijden?

De volleybalfans verschillen wel duidelijk van die bij het voetbal. Ze zijn gedisciplineerder, schreeuwen weliswaar met zijn allen shit na elke verkeerde bal, maar ze schelden of vloeken niet en ze gooien uit woede en teleurstelling geen blikjes of sinaasappels naar beneden. En het veld beschouwen ze als heilige grond. Na het winnende punt bleven ze allemaal keurig buiten de lijnen. Niemand waagde ook maar een voet op verboden terrein te zetten. Van afstand werd er een uitbundig feest gevierd en werden de spelers langdurig toegezongen en toegejuicht.

Natuurlijk was het allemaal een beetje overdreven. De volleybalploeg werd geen wereld- of Europees kampioen, maar eindigde op de eerste plaats in de voorronde van de World League. De weg naar het echte succes is nog lang. “Maar wij doen wel mee, hoor”, zei aanvoerder Peter Blangé over het enthousiasme van de supporters. Toen na de bekende kampioensversen plotseling ook nog het Wilhelmus uit de luidsprekers klonk, richtten de spelers hun blik op de nationale driekleur. Als een eindoverwinnaar bij het tennis sprak Blangé vervolgens de toeschouwers toe en bedankte ze voor hun steun. Collega Ron Zwerver, snakkend naar het einde van een loodzwaar seizoen, wenste de mensen ook nog een prettige vakantie. Gejuich. Applaus.

De spelers waren oprecht blij en vooral opgelucht. Blij met de eerste plaats in poule C, blij met het aanbreken van hun vakantie en opgelucht over het succes voor eigen publiek. Al heel lang hadden de mensen het volleybalteam in eigen land niet meer tegen een topploeg gespeeld. Ze hoorden of lazen alleen over de laatste topprestaties, óf ze zagen slechts wat flitsen op televisie. Tweede bij het Europees kampioenschap van 1993, twee klinkende zeges in Havana tegen Cuba.

En nu waren die Cubanen in Nederland. Dus werd er een klinkend resultaat verwacht. Maar Nederland speelde te wisselvallig - zaterdag ging de derde set zelfs na een 8-0 voorsprong nog verloren - en leed in de eerste ontmoeting een 3-1 nederlaag. Een dag later startte Oranje weer uitstekend, 15-4 in de eerste set, maar Cuba kwam via 15-7 ook nu weer langszij. Deze keer hervond de thuisploeg zich wel, mede omdat er volgens bondscoach Joop Alberda “meer rust in het team was”. Hij stelde dat de ploeg in het eerste duel “onbewust op de rem” had gestaan omdat de vakantie in zicht was.

Zijn assistent Peter Murphy had geconstateerd dat er zaterdag emotieloos was gespeeld en “het met de lichaamstaal moeilijk lag”. Er werd in het veld af en toe flink gescholden na mislukte acties. Met name Blangé en Zwerver lieten dan hun stemming blijken. Spelverdeler Blangé was na de zege in de tweede wedstrijd al zijn ongenoegen weer kwijt. “We hebben punt voor punt en bal voor bal gespeeld en dan blijkt dat we verbluffend goed kunnen volleyballen. En wie weet hebben we nog niet eens de meest ideale opstelling gevonden. Twee dagen nadat we voor het eerst bij elkaar zijn gekomen hadden we al een wedstrijd en we hebben sindsdien alleen maar gespeeld.”

De volleyballers weten dat het echte werk pas na de zomervakantie gaat beginnen. Dan is het vervolg van de World League. Dan ook kunnen er echt mooie premies worden verdiend. Tot nu toe hebben de spelers voor elke gewonnen wedstrijd een kleine zeshonderd gulden boven op hun vaste vergoeding van de volleybalbond gekregen. Volgens afspraak gaat het geld van de eerste plaats in de groep, ongeveer 400.000 gulden, naar de noodlijdende NeVoBo. Niet voor niets knielde een opgeluchte penningmeester Leo Dadema na afloop op het veld even bij Peter Blangé neer. “Hij wil onze vakanties betalen”, grapte de aanvoerder later. “De bond bulkt van het geld.”

Van de winstpremie die straks in de finaleronde wordt gewonnen gaat 200.000 gulden naar de NeVoBo en de rest zal worden verdeeld tussen bond en spelersgroep. De winnaar van de World League krijgt bijna twee miljoen gulden, de nummer twee 800.000 en de nummer drie 450.000.

Door de hoogte van het prijzengeld lijkt Joop Alberda zich geen zorgen te hoeven te maken over zijn selectie in de komende maand. De bondscoach neemt, zoals hij zelf zegt, een risico door de spelers liefst vier weken vrij te geven. “Maar dat kon echt niet anders.” Op 11 juli zal er weer voor het eerst worden getraind in Amsterdam. Alberda verwacht dat zijn spelers tijdens hun vakantie hun programma zullen afwerken. “Wie het niet doet, zal afvallen”, aldus een strenge Alberda. Hij spreekt van “een sociaal contract” met zijn spelers. -----------------------------------------------------------------------

Door één van de twee wedstrijden in Eindhoven tegen Cuba te winnen is het Nederlandse volleybalteam op de eerste plaats in poule C van de World League geëindigd. In de kwartfinale zal Oranje daarom op 26 en 27 juli in Italië tegen de nummers twee uit de andere twee groepen uitkomen, Bulgarije en Italië. Er hebben zich zes landen voor de finaleronde geplaatst die alle eerst twee groepswedstrijden zullen spelen. De landen die daarna op de eerste tot en met vierde plaats staan plaatsen zich voor de halve finale van 29 juli. Op 30 juli wordt de finale gespeeld.

De kans is groot dat Nederland al aan één overwinning op Bulgarije óf Italië genoeg heeft om de laatste vier te bereiken. Bij een gelijk aantal punten telt namelijk het resultaat van Nederland tegen de nummer twee uit haar voorronde-poule, Cuba. Oranje won tegen dat land drie van de vier duels.