Scores dressuur stijgen bij NK naar ongekende hoogte

HAAKSBERGEN, 13 JUNI. Niet eerder kende het Nederlands kampioenschap dressuur zo'n ongekend hoog niveau als dit jaar. De twee amazones en de ene ruiter die het ereschavot dit jaar mochten betreden, scoorden alledrie in hun finaleproef, de Grand Prix Special, ruim boven de 70 procent. Een jaar geleden kwam kampioene Anky van Grunsven nog lang niet aan die 70-procentsgrens, terwijl zij nu zelfs bijna de magische 80 procent wist te bereiken.

Waar is deze enorme stijging van het niveau op gebaseerd? De tijd is kennelijk rijp voor historische dressuurscores, behaald door Nederlandse combinaties. Het lijkt ineens of alles mogelijk is, sinds het Zweedse jurylid Eric Lette Anky van Grunsven bij de dressuurwedstrijden tijdens Indoor Brabant in april met meerdere tienen op haar protocollen beloonde. Zijn mening wordt zwaar gewogen, want Lette is bij het komende WK in Den Haag voorzitter van de dressuurjury. Het Nederlandse jurylid Eddy de Wolff van Westerrode onderstreept de grensoverschrijdende werking van de beoordeling van zijn Zweedse collega: “Nu je weet dat Lette dat heeft gedaan, is er een psychologische barrière genomen. Normaal verwacht je een dergelijk cijfer alleen en dan nog maar zelden bij de Olympische kampioenen of bij een andere toonaangevende Duitse combinatie. Hier in Haaksbergen heb ik het bij Van Grunsven bij meerdere negens gelaten. Maar ook dat zijn cijfers die je niet dagelijks geeft en die staan voor uitzonderlijke kwaliteit.”

Van Grunsven zelf was in de wolken met haar vijfde Nederlandse dressuurtitel op een rij. Haar score van 79,32 procent betekende opnieuw een verbetering van haar persoonlijk record. “Met mijn paard Bonfire heb ik tijden gekend dat ik vreesde dat we de miskoop van het jaar hadden gedaan. Tussendoor had ik dan momenten dat ik dacht dat we een wereldkampioen in de dop op stal hadden”, zei Van Grunsven. Bonfire is een natuurtalent in alle moeilijke oefeningen, maar hij is van nature ook zo bang als een wezel. Het heeft jaren geduurd voordat Bonfire de situatie op een wedstrijd een beetje vertrouwde. Van Grunsven: “Mijn vader zei altijd dat Bonfire weer van een muis was geschrokken als hij zich middenin een proef ineens vliegensvlug omdraaide van de schrik. Nu hij na jaren geduld zijn allergrootste angsten kan beheersen en hij zich in de wedstrijdring volledig aan mij overgeeft, kom ik tot het rijden van proeven, zoals ik ze nooit eerder heb kunnen rijden. Op hele lichte, onzichtbare hulpen doet Bonfire probleemloos wat ik vraag. Dat is een fantastische ervaring, die ik eigenlijk tijdens Indoor Brabant voor het eerst proefde.” Er resteert voor Van Grunsven nu nog één probleem. Het is heel moeilijk om zelf de opperste concentratie op te brengen die nodig is voor zo'n prestatie. “Ook hier in Haaksbergen lukte me dat de tweede proef minder goed dan de eerste. Ik wil nu even met wat minder wedstrijddruk doortrainen en dan hoop ik dat het dit jaar nog één keer helemaal past met de combinatie van Bonfire en mij: over zeven weken, tijdens het wereldkampioenschap.”

Op het moment dat Van Grunsven nog in een jas van een kledingsponsor gehesen werd en met een vermoeide glimlach voor de zoveelste camera moest poseren, trok reservekampioene Ellen Bontje een oude trui aan. En terwijl de champagne werd ingeschonken, sjouwde Bontje een zware kist met ruiterspullen over het wedstrijdterrein richting vrachtwagen. De 36-jarige Bontje is van het type 'geen overdreven aandacht, niet zeuren, maar rijden'. De Hilversumse woont en werkt al weer vijftien jaar in Duitsland. Het echte nieuws van dit kampioenschap was niet zozeer de overwinning van Van Grunsven, maar de tweede plaats van Bontje. Met de hengst Heuriger vormt Bontje een toonbeeld van zekerheid en gelijkmatigheid. Haar trainer en werkgever Schumacher zei het kort en krachtig: “Voor een score van boven de 70 procent is niet alleen de kwaliteit van het paard bepalend, maar vooral de mentaliteit en het gevoel van de ruiter.” Juist in het gevoel kwam nummer drie, Sven Rothenberger, ook een produkt van trainer Schumacher, nu nog tekort. Maar dat was hem in Haaksbergen nauwelijks kwalijk te nemen: hij had zijn nieuwste, veelbesproken, aankoop Dondolo pas twaalf dagen in bezit.