Zondag 'reünie' van legendarische Californische popgroep in Amsterdam; Echte Byrds-leden spelen in nep-Byrds

The Byrds spelen morgen (zondag) in Amsterdam. Het concert van de Californische poplegende werd met veel poeha aangekondigd, maar de bezetting is verre van origineel. Omdat het in feite gaat om een coverband met twee min of meer oorspronkelijke leden, spreekt de organisatie liever van 'The Byrds Celebration'.

'The Byrds Celebration', 12/6 Marcanti Plaza, toegang ƒ 35.

Er is iets merkwaardigs aan de hand met het concert dat The Byrds zondag geven in de Amsterdamse feestzaal Marcanti. Een vluchtige blik op het affiche zou de indruk kunnen wekken dat het gaat om de beroemde bezetting, die in 1970 optrad tijdens het driedaagse festival in het Kralingse Bos en die niet lang daarna een gedenkwaardig concert in het Concertgebouw gaf.

Drummer en banjoman Gene Parsons heeft nog steeds dezelfde druipsnor en bassist Skip Battin is grijs geworden, maar oogt als de gemoedelijke tuinkabouter van toen. Gitarist Clarence White overleed in 1973 en het belangrijkste groepslid, zanger en gitarist Roger McGuinn, ontbreekt eveneens op het appèl. Hun plaatsen worden ingenomen door zanger/gitaristen Scott Nienhaus (ex-Firefall) en Terry Rogers, een muzikant die al eerder betrokken was bij een dubieuze Byrds-reünie.

The Byrds stonden nooit bekend om hun standvastige bezetting. De groep die in 1965 werd opgericht als het Amerikaanse antwoord op The Beatles, vestigde haar naam met hits als Mr. Tambourine Man en Turn! Turn! Turn!. Het groepsgeluid onderscheidde zich door de fraaie samenzang en de elektrische twaalfsnarige gitaar van McGuinn. Nummers van Bob Dylan werden gespeeld in toegankelijke popversies, terwijl suggestieve teksten als Eight Miles High inspeelden op de kosmische belevingswereld van de hippiegeneratie.

Al spoedig vertrok mede-oprichter David Crosby om mee te doen aan de supergroep Crosby, Stills & Nash. Na verschillende bezettingswijzigingen stuurde McGuinn aan op de countryrock van het grensverleggende album Sweetheart Of The Rodeo, waarop een prominente rol was weggelegd voor zanger, gitarist en songschrijver Gram Parsons. Deze hield het maar drie maanden bij The Byrds uit, waarna hij bassist Chris Hillman meenam om de Flying Burrito Brothers op te richten. Parsons' solocarrière was van korte duur, want hij overleed in 1973 onder mysterieuze omstandigheden aan een overdosis drank en drugs.

Inmiddels hadden The Byrds op Kralingen gespeeld, en behaalde de groep haar grootste populariteit in Nederland met de hit Chestnut Mare en het gedeeltelijk live opgenomen dubbelalbum Untitled. Nadat Roger McGuinn er definitief mee ophield, werden The Byrds nog diverse malen heropgericht. De oorspronkelijke drummer Michael Clarke won in 1984 een rechtzaak die was aangespannen door McGuinn en Hillman, en die hem het recht gaf om de naam The Byrds te blijven voeren. Met een groep huurmuzikanten was hij al jaren als zodanig actief. Terry Rogers maakte deel uit van deze nep-Byrds en toen Michael Clarke in december vorig jaar overleed, erfde Rogers het recht op de groepsnaam.

De vreemde situatie doet zich nu voor, dat Gene Parson en Skip Battin in feite spelen bij een coverband van de groep waar ze ooit deel van uitmaakten. 'The Byrds Celebration' belooft een eerbetoon aan dertig jaar Byrds-historie, van Mr. Tambourine Man tot de nieuwe nummers die in de geest van de oude groep werden geschreven. Wie daar opgewonden van raakt, moet een gat in de lucht springen als sessiekrachten Billy Preston en Klaus Voorman binnenkort een nieuwe tournee aankondigen van The Beatles.