WK Voetbal VS 1994

NRC Handelsblad vroeg de de dichters Hans Dorrestein, Jan Kal, Rutger Kopland en Elly de Waard om een gedicht over voetbal te schrijven.

Abe

We stonden bij Achilles, het regende, het woei

in een geur van sigaren, nat gras, natte mannen

het gromde en stampvoette om ons heen

voetbal was oorlog, ook toen al.

Vader, weet je nog hoe het even

doodstil werd, de bal kwam, kwam

door de grauwe lucht en woei

ergens neer voor het doel -

daar stond hij te wachten

doodstil, niemand zag dat daar iemand stond

weet je nog hoe toen zijn hoofd

bijna ootmoedig, bijna verlegen

bijna verontschuldigend, knikte

we hadden verloren voor we het wisten.

Rutger Kopland

Rutger Kopland (1934, pseudoniem van R.H. van den Hoofdakker) debuteerde in 1966 met de bundel Onder het vee. Kopland kreeg in 1988 voor zijn oeuvre de PC Hooftprijs. Vorig jaar verscheen Geduldig gereedschap.

De ergste buitenspelval ooit

Wat zullen we nou hebben?

Hoe moet dat nu?

Zonder zijn jongens-ernst is er geen bal aan.

Als hij niet meehuppelt en danst

of met de verende tred van een jeugdvriend

ogenschijnlijk doelloos met zijn teamgenoten

naar voren gaat, nou dan hoeft het voor mij niet.

Ik vond het al zo'n teleurstelling

zonder Van Breukelen die zelfs nog een genot is

om te zien als hij wordt gepasseerd.

Maar dit?

Wat een klap!

Dit kan nooit worden vergoed door een mollig boertje

of door een ontevreden te laat gestoken asperge.

Nooit!

Daar zijn we mooi klaar mee.

Wat schieten we op met een pass van Koeman

als de bal belandt vlak voor de schoen

van een donkerkleurige leegte?

Nee, dan wordt er niks verzilverd, geen schijn van kans.

Tsjongejongejonge, heb ik daar nou

mijn hele leven hard voor geploeterd

om dit mee te maken?

Het wordt een korte zomer,dat verzeker ik je.

Of erger, het is al herfst

heel erg herfst.

Het is kil en het mottert.

Hans Dorrestijn

Hans Dorrestein (1940) kreeg vooral bekendheid als schrijver van cabaretliedjes en kinderpoezie. Laatste verschenen bundel Gevaarlijke stroom. De dichter treedt ook op in het theater. Laatste programma: 'Na regen komt Dorrestein.'

Het Oranje-gevoel

'Nederlands elftal', zeg ik. Zij: 'Oranje'.

De leeuw loopt weer een maand op voetbalschoenen.

Waar gaat het om? Om talloze miljoenen

en een verafgoding van flut en franje.

De coach van de verhoopte kampioenen

Dick Advocaat, smeedt zijn plan de campagne;

maar Cruijff zit met de zwarte piet in Spanje

en bla-blameert er anderlui blazoenen.

Wat is van 't kijken het ultieme doel?

Dit: wie het meebeleefde voelt nog heden

de diepe wond van twintig jaar geleden.

Want wat beheerst het nationaal gevoel?

't Is Koning Voetbal, niet het koningshuis.

Daarom zit ik die dagen voor de buis.

Jan Kal

De voetbalwereld en de sterren

Twee maal elf mannen spelen met een bal;

hun wereldkampioenschap heet WK.

In de commercie en de media

gaat het gepaard met veel bazuingeschal.

Neem Gullit: stralend in Sampdoria

maakt hij in Nederland een diepe val.

'Hup Holland Hup', vindt men hier overal;

Ruud, in Milaan: 'Forza Italia'.

Topvoetbal heeft een soort esthetica

en geeft wat deining in dit tranendal

dankzij futiele drama's zonder tal.

De echte sterren staan in het heelal.

Verbleekt een elftal in Amerika

niet bij een nevel in Andromeda?

Jan Kal

Jan Kal (1946) publiceerde een elftal sonnettenbundels. Zijn laatste bundel was Oprechte Haarlemse Sonnetten en tekeningen (1992), in samenwerking met Hans van der Horst. De gedichten voor deze bijlage zijn genummerd 1062 en 1063.

Sommigen menen dat jij, Nelli Cooman

het mooiste bent dat op gods aardbodem

rondloopt en ik zal het niet

ontkennen, want de schoonheid

van vrouwen en hun gratie

grijpen mij aan.

Of jij, Falko Zandstra, de snelle op het

scherp van de snede tussen wind en ijs

maar jij werd door de Noorman

verslagen. Of zelfs het paard

Libero, dat welhaast

Pegasus' gelijke

is, met de gouden teugels, gevleugeld

en al, wiens hoefslag nog wel de bron

van de poezie doet ontspringen -

op hun aller

voortreffelijkheid wil ik niet

afdingen, maar

toch vind ik dat die mannen die de oceaan

nu oversteken om de kleuren

van dit land te doen waaien

boven vreemde aarde, het

fiere rood, wit en blauw, het

oranje, het

team met Bergkamp en De Wolf - de gespierde

die Hollandse Viking - dat de bal

sneller dan wie ook ter wereld

het doel in kan jagen -

dat er niemand en niets zo

mooi is als zij.

De maan glijdt west

over dit donkerend

halfrond. Het is middernacht

ik kijk t.v.

Elly de Waard

Elly de Waard (1940) werkte jarenlang als recensent van popmuziek. Debuteerde als dichter in 1978 met de bundel Afstand. Vorig jaar verscheen haar laatste bundel Eenzang twee.