Rolduc 1

Van mijn katholieke kennissen heb ik altijd begrepen, dat bij de biecht pas van vergeving sprake is als men het voornemen heeft het beleden kwaad niet meer te bedrijven.

De Rolducse student (Zaterdags Bijvoegsel 4 juni) maakt zichzelf vijf jaar lang wijs dat de biecht voor hem een vrijbrief is om onbezorgd op de verkeerde weg voort te gaan. Als hij daarna beseft dat een relatie met een vrouw toch nog plezieriger is, blijkt hij niet volwassen genoeg om te weten dat daar wel eens een kind van kan komen. Hoewel hij onverhoopt ontdekt dat hij vader wordt, laat hij zich volledig bij zijn positieven toch maar tot priester wijden, niet alleen de niets vermoedende bisschop, maar vooral zichzelf voor de gek houdend.

Het toppunt is wel dat hij enkele dagen later op hoge toon gaat eisen dat de wijding ongedaan wordt gemaakt, daarmee anderen de begane flater aanrekenend. Het lijkt me een geluk voor de katholieke kerk, als die voor dit soort neppriesters gespaard blijft.