Prijsvraag Het ideale doelpunt

Starkissers noemt Hans Kraay in deze bijlage voetbaljournalisten. En volgens Rik de Saedeleer staat de voetbalpers zelfs de rust van de Nederlandse spelers in de weg. De deelnemers aan het voetbaldebat zijn het roerend eens: de sportjournalistiek moet beschrijven wat er op het veld gebeurt en minder aandacht schenken aan zaken daarbuiten.

De sportredactie van NRC Handelsblad neemt de handschoen op en nodigt lezers uit om in maximaal 250 woorden het ideale doelpunt te beschrijven. De kopbal van Bep Bakhuys, de volley van Marco van Basten in de EK-finale van 1988 tegen de Sovjet-Unie of de slalom waarmee Diego Maradona in 1986 in Mexico tegen Engeland scoorde. Maar u mag ook van de gelegenheid gebruik maken om een magistraal, nog nimmer beschreven doelpunt van u zelf of uw zoon weer te geven. Of een denkbeeldig doelpunt. Bijvoorbeeld de treffer waarmee op 17 juli in Los Angeles de WK-finale zal worden beslist.

Een jury, bestaande uit redacteuren van de sportredactie, zal de inzendingen beoordelen op verbeeldingskracht en originaliteit. De winnende inzending wordt gepubliceerd op de sportpagina van zaterdag 16 juli; de auteur ontvangt een prijs van 250 gulden. Onder de overige inzendingen worden tien exemplaren verloot van het voetbalboek 'De Goddelijke Kanarie' van August Willemsen (uitgeverij Thomas Rap).

Inzendingen uiterlijk vrijdag 1 juli versturen aan: NRC Handelsblad, Sportredactie, Postbus 8987, 3009 TH Rotterdam, onder vermelding van 'Prijsvraag'.

Foto: '...en toen volgde - na veertien minuten spelen - Bakhuys' doelpunt, een doelpunt zoals nog nimmer in het stadion werd gescoord. Vente had Wels handig den bal toegespeeld en in de buurt van de hoekvlag zette de kleine rechtsbuiten voor. Op een paar meter voor het doel, nagenoeg onbereikbaar voor den binnenspeler. Maar tegelijkertijd dat de bal voor het doel suisde, zag doelman Van de Weyer een vlam op zich toeschieten. Het was Bakhuys, die met een lenigen tijgersprong naar voren schoot en op weergalooze wijze den bal in het doel kopte. Het was ongelooflijk zoo snel als Bakhuys de bal bereikte. Hij zweefde een oogenblik horizontaal boven de grond en meteen bonsde de bal van zijn hoofd langs den verbluften doelman (1-1)... een prachtige, atlethische prestatie.'

'Vooruit', de Haagse editie van 'Het Volk', over de snoekduikkopbal waarmee Bep Bakhuys 11 maart 1934 gelijk maakte in de interland tegen Belgie in het Olympisch Stadion te Amsterdam (einduitslag 9-3).