Michael Dibdin

Michael Dibdin: Dead Lagoon. Uitgeverij: Faber & Faber, 297 blz. Prijs: ƒ 52,75 (hard cover). De Nederlandse vertaling verschijnt binnenkort bij uitgeverij Atlas.

Hoe gaat het met Aurelio Zen, de tobbende Italiaanse politieman, die zijn carrière zo veelbelovend begon in het sfeervolle Ratking, maar gaandeweg in steeds ongeloofwaardiger intriges verzeild raakte? In Dead Lagoon, Dibdins nieuwste boek keert hij om aanvankelijk onduidelijke redenen terug naar zijn geboortestad Venetië, die door de schrijver in veel kleuren en vooral geuren wordt neergezet. Ogenschijnlijk gaat het om de mysterieuze verdwijning van een rijke Amerikaan van zijn privé-eiland in de lagune. Maar er zijn ook nog de oude contessa die 's nachts hardhandige spoken lijkt te zien in haar palazzo, een mysterieus lijk op een dodeneiland en corrupte politiemannen, die zich met hart en ziel aan het nieuwe nationalistische Italië hebben gegeven. Heeft het allemaal met elkaar te maken?

Zen is nog meer een anti-held dan in de vorige boeken, dus maakt hij vooral eindeloze, goed gedocumenteerde wandelingen door de stad op het water, waar vooral de lezer moe van wordt. De keren dat hij wakker lijkt te worden, maakt hij meteen vuile handen - het is alsof zijn auteur na al die boeken een hekel aan hem heeft gekregen. De onthechte atmosfeer in het Italië van nu is goed getroffen en Dibdin heeft nog altijd een fenomenaal oog voor details; alleen jammer dat de machinaties van nieuwe, nationalistische politici ter rechtvaardiging van een nogal gewilde intrige moeten dienen. Dibdin is beter in vorm dan in de vorige Zen-roman, Cabal, maar helaas is Zen nog niet de oude.