De redding van Christine de Wonderbare

De Witte Raaf, een uitgave van Amarant, studiecentrum voor beeldende kunst, wordt in Vlaanderen en Brussel gratis via kunstinstellingen en galeries verspreid. Voor ƒ35,- worden in Nederland zes nummers per jaar thuis bezorgd. Redactie en administratie: Amarant vzw, Hoogpoort 50, 9000 Gent. Tel. 00.32.91.2330324.

De Witte Raaf, een tweemaandelijkse gratis kunstkrant uit Vlaanderen, is al weer aan de 49ste aflevering toe, en nog steeds is zij in Nederland niet te krijgen. Jammer, want het is een zeer lezenswaardig, geëngageerd en informatief blad. De vorm is die van een gewone krant - zij het van 'verbeterd dagbladpapier' - met een prettig sobere, overzichtelijke lay out. Het blad telt 40 pagina's, waarvan er ongeveer 30 gewijd zijn aan kritieken op tentoonstellingen in België, Nederland en Europa, en 10 met een uitgebreide kunstagenda en informatie over tijdschriften en manifestaties op het gebied van de beeldende kunst. Dat de toon van het geschrevene hier en daar wat zwaar is aangezet, nemen we maar voor lief.

Veel aandacht wordt in dit nummer besteed aan de Brusselse expositie 'Hooglied, De beeldwereld van religieuze vrouwen in de zuidelijke Nederlanden, van af de 13e eeuw'. De wijze van inrichten, de manier waarop de mystiek van deze vrouwen is te duiden, de verhouding tussen de kunst en de context waar zij deel van uitmaakt, dit alles komt in afzonderlijke bijdragen aan de orde. Jacq Vogelaar beschrijft zijn fascinatie, bestaande uit een mengeling van bewondering en afkeer, voor Christina de Wonderbare. Christina placht na langdurige zelfmartelingen in extase hoog boven bomen en daken zweven. Vogelaar wil haar, terecht, redden uit de handen van sociologische en feministische exegeten.

Interessant is het betoog van Frank de Veire waarin hij probeert te analyseren wat de 'religieuze dimensie' van kunst in zou kunnen houden. Kunst is volgens hem 'hoogstens religieus in de mate waarin ze de leegte openhoudt waarvoor Gods naam altijd gestaan heeft'. De Veire signaleert in kringen van kunstenaars en intellectuelen pogingen om 'het waarachtige Génie du Christianisme' opnieuw tot leven te wekken.

Verder in dit nummer onder meer een kritische beschouwing door Paul van Beek over Couplet 1, de tentoonstelling van Rudi Fuchs in de eerste maanden van dit jaar in het Stedelijk Museum. Concluderend typeert hij de expositie als 'een onthutsende fantasmagorische ruimte, Disneyland'. Koen Brams schreef een verslag van een gesprek dat hij had met Daniel Buren over de tentoonstelling die Buren samenstelde in kunstcentrum Witte de With in Rotterdam, en over zijn project voor een scheidingswand in museum Boymans-van Beuningen.