Todden in een gevecht op leven en dood

Voorstelling: Petruschka, door Feike Boschma (met Marc Bellamy, Frans Hakkemars en Leonid Popa). Muziek: Tom Bachmann en Gerard Stokkink. Regie: Rob van Houten. Gezien: 7/6 in Bellevue, Amsterdam. Aldaar t/m 10/6 (12.30u), daarna elders.

“Als er bij ons in de stad kermis was, was er ook altijd poppenkast,” zegt Feike Boschma en hij trekt een gordijntje open om te laten zien hoe het was: salto's draaiende acrobaten, potsenmakers, dierentemmers en een poppenkastje, alles in de petieterige afmetingen van de kijkdoos die hier is opgetrokken. Na die eerste spectacle coupé op mini-formaat verschijnt al gauw de poppenspeler zelf weer ten tonele, ditmaal in de gedaante van één van die kermisfiguren uit zijn jeugd. Met een hoge hoed op is hij Professor Marionetti, de man die op wonderbaarlijke wijze (“de wetenschap staat voor een raadsel!”) leven in zijn wonderpoppen heeft geblazen. En dan begint, in de kast, het sprookje van Petroesjka, de ballerina op puntvoetjes en de Moor.

In zijn nieuwe, drie kwartier durende voorstelling Petruschka grijpt de maestro van het poppenspel in een vernieuwd kader terug op nummers die hij eerder vertoonde. Maar ze mogen nog eens gezien worden, want in dit gewichtloze genre is hij de man die de meest etherische sferen kan oproepen met de minste materialen. De manier waarop de lege lappen tenslotte hem en elkaar te lijf gaan, blijft een ongeëvenaard schouwspel. Samen met drie assistenten, die tijdens de voorstelling achter de kast blijven, laat hij die todden bijvoorbeeld een betoverende pas de deux opvoeren, gevolgd door een gevecht op leven en dood, waarbij de muziek terecht even de adem inhoudt.

Stijlvast en consequent schept Feike Boschma een reeks tafereeltjes die in hun zuiverheid en minitieuze uitvoering uniek zijn gebleven. Voor zover hij er ooit van kon worden beschuldigd dat hij zich te ver met de verbeelding liet meevoeren en zweverig werd, is daarvan nu in elk geval geen sprake. De man met de poppenkast staat uiteindelijk - misschien mede door de inbreng van regisseur Rob van Houten - weer met beide voeten op de grond.