EC-voorzitter

Süddeutsche Zeitung

Minister van financiën Theo Waigel heeft in de Europese Unie een strijd gewonnen die hem onder een voorzitter van de Europese Commissie die Lubbers heet bespaard zou zijn gebleven. Tegenstander van de minister uit Bonn was de scheidende chef van de Brusselse bureaucratie, Jacques Delors, die een half jaar lang driftig heeft geprobeerd zijn instantie het recht te geven op de kapitaalmarkt zelfstandig schulden te kunnen aangaan. Delors heeft het pleit verloren, niet alleen van Waigel, maar van het inmiddels al klassieke bondgenootschap van de ministers van financiën van Nederland, Groot-Brittannië en Duitsland.

Des te raadselachtiger is het dat bondskanselier Helmut Kohl niet inziet dat Lubbers, de nog zittende minister-president van Nederland, de ideale kandidaat voor Brussel is. Kohl is het met de Fransen eens geworden over de Belgische regeringsleider Jean-Luc Dehaene. Maar een Dehaene-commissie zou Waigel eerder problemen geven dan een van Delors. Lubbers heeft de overheidsfinanciën in eigen land gesaneerd; de Belg evenwel laat de berg schulden van zijn land, veruit de hoogste in de EU, voortdurend verder groeien. De Nederlander garandeert stabiel geld op een minimaal even betrouwbare manier als de bondskanselier dat zelf doet; Dehaene echter behoort tot diegenen die de stabiliteitsregels van de Europese Monetaire Unie nu al ter discussie stellen. Lubbers wil besparen; de Belg eist van Brussel steeds meer geld.

Het is, ook rekening houdend met de Duitse belangen, moeilijk te begrijpen waarom een Lubbers zo nonchalant terzijde wordt geschoven. In elk geval moet Lubbers bij de EU-top over twee weken voor zijn kandidatuur vechten, zelfs op het gevaar af dat de conferentie mislukt.