'William J.' en Hillary doen Parijs

PARIJS, 8 JUNI. De leden van de Franse Tweede Kamer waren in ongebruikelijk groten getale opgekomen voor de gastspreker uit Washington. Het Palais Bourbon was zo goed bewaakt, dat zij er bijna niet in konden. Na afloop bruiste hun champagne nog nauwelijk in de glazen toen de gehaaste president alweer verder moest. Hij schreef “William J. Clinton, 7 June 1994” in het gastenboek en weg was hij. Om te gaan joggen.

Korte broek, rood T-shirt en baseball-petje - het zijn geen gebruikelijke kledingstukken in de sjieke omgeving van het Franse presidentiële Élysée-paleis. Maar de Amerikaanse ambassade staat er nu eenmaal om de hoek, bij de Place de la Concorde. Vóór hij ging eten bij buurman Mitterrand wilde Clinton rond de klok van zessen even zijn rondje hollen. Met vier veiligheidsatleten in zijn kielzog bestormde hij de Tuillerieën, sprintte langs het Louvre tot aan de Pont-Neuf, koos aan Rive Gauche een vertrouwd toeristen-traject voorbij het Musée d'Orsay, tot aan de Assemblée Nationale en weer de Seine over.

De volksvertegenwoordigers praatten toen nog na over het bliksembezoek. De belangrijksten onder hen konden de president even de hand schudden. De gaullistische leider Chirac en Kamervoorzitter Séguin hadden er een Engels woordje aan toegevoegd. Tijdens de toespraak was het aantal oortelefoons in de Assemblée desondanks veelzeggend. Men verstaat elkaar niet altijd even makkelijk in de Frans-Amerikaanse betrekkingen.

De taalduivel sloeg opnieuw toe tijdens het vraaggesprek dat Clinton en Mitterrand vóór het eten aan alle Franse tv-zenders toestonden in de tuin van het Élysée. Clintons oortelefoontje met vertaling werkte niet en toen hij eenmaal live over de schouder getolkt werd, nam de Franse vertaler op de tv een vrije loop met de oorspronkelijke woorden.

Veiligheidsmensen hadden al ruim tevoren een stuk of twaalf saxofooncafés in Parijs op veiligheidsaspecten getest voor mogelijke nachtelijke bespeling door de president. De heer Mitterrand sloeg zijn laatste slag van de dag door de Clintons tegen middernacht bij verrassing uit te nodigen voor een privé-bezoek aan de nieuwe Richelieu-vleugel van het Louvre. “We always like it when we are in Paris”, had Clinton eerder geantwoord op de vraag of hij niet liever, net zoals zijn gastheer een zeven- in plaats van een vierjarig mandaat zou hebben gehad.