Medisch Specialisten (1)

De ontwikkelingen in de gezondheidszorg zijn een afspiegeling van maatschappelijke veranderingen.

De in toenemende mate kritische en ook 'claimende' Nederlandse patiënt zou zich verbazen over de vanzelfsprekende beperkingen in het Engelse gezondheidsstelsel. Dit stelsel wordt graag als voorbeeld genomen vanwege zijn lage kosten. Inderdaad zijn er voor de Engelse patiënt belangrijk minder oogoperaties, kunstheupimplantaties, dialyseplaatsen, dotterbehandelingen etc. Het is misschien goed om toch eens stil te staan waarom naast dit systeem een grote privé sector bestaat, waar de Engelse elite (ook politici) het beste van het beste mag ontvangen.

Redacteur Quirien van Koolwijk wekt de indruk dat hij het onredelijk en onesthetisch vindt dat de dokter moderniseert. De overheid vermindert subsidies, geeft uitvoering van allerlei wetten aan provincie en gemeente en wil voor de geïndexeerde prijs van 1982 zorg voor de burger uitbesteden aan de markt van verzekeraars. De verzekeraar wil premiedifferentiëring, verkleining van het basispakket met veel 'plus'-verzekering en een markt van aanbieders. Zorginstituten calculeren steeds scherper de kosten voor de verschillende patiëntencategorieën en hopen deze te kunnen beheersen. Er ontstaan privéklinieken en bedrijvenpoli's en men moet in toenemende mate voor geneesmiddelen bijbetalen. De maatschappij noemt dit 'moderniseren'.

In een 'moderne' samenleving verlangen dokters (een steeds groter aantal vrouwen) dat zij korter dan 50 tot 60 uur per week moeten werken. Ook is permanente scholing, management, beleidsontwikkeling een integraal onderdeel van hun werkzaamheden. Van Hall, voorzitter van de dissidente specialistenvereniging, noemt het in de Volkskrant een absolute doorbraak dat dokters als gewone mensen over hun werk gaan denken. Economisch is het gunstig als de dokter niet een ouderwetse zwoeger is. Maar wie doet het werk als de ideeën van Hall ingang vinden.

Als er één boodschap in de jaren negentig duidelijk wordt, is dat de overheid niet in staat is om belangrijke taken in het bestuurlijk vlak uit te voeren. De grote problemen op het gebied van sociale zekerheid, infrastructuur of openbare orde zijn onderhevig aan zware kritiek. De modernisering in de gezondheidszorg zou moeten worden bezien als een grootschalige afgedwongen ingreep in een thans goed functionerend bestel. Ik vraag mij af of de gezondheidszorg die thans tot een van de beste ter wereld behoort, hierdoor ook voor een lagere prijs geboden kan worden. De afgelopen jaren hebben laten zien dat de produkten van de overheid meestal duurder worden en in kwaliteit achteruit gaan.