Een 'Ziener' in Britse Euroverkiezingen

LONDEN, 7 JUNI. Johan Henri Quanjer (60), kandidaat voor de zetel London South West in het Europese Parlement en enige afgevaardigde voor de Spirit of Europe-partij, gelooft in wonderen. Hij vindt het een wonder dat een filmteam van de BBC in zijn campagne geïnteresseerd is en dat de Nederlandse minister van buitenlandse zaken, Kooijmans, “achter mij staat”.

Quanjer, één van de drie niet-Britten die in Groot-Brittannië kandidaat is voor de Europese verkiezingen en de enige Nederlander van die drie, straalt positieve gesteldheid en welwillendheid uit. Het is die optimistische kijk op het leven die hem in staat stelt een routineus briefje van minister Kooijmans - “wij wensen u succes in uw pogingen” - als een kleinood te koesteren.

Hetzelfde geloof in de goedheid van de mens en de kracht van positief denken heeft hem ertoe gebracht Spirit of Europe op te richten. Niet zozeer een partij met een programma, maar een politieke beweging die erop uit is “het zichtbare en het onzichtbare met elkaar te verenigen” en “de wijsheid te laten overwinnen over het conflictmodel”.

Quanjers sombere flat in Battersea is het hoofdkwartier van zijn nieuwe partij. Daar spreekt zijn agent, de politieke belangenbehartiger die elke zichzelf respecterende kandidaat met zich meebrengt, over de Nederlander als “een Ziener, de laatste Renaissance-man”. De agent, James Traeger, is dezelfde die met Quanjer samen de redactie voert over diens in eigen beheer uitgegeven tijdschrift New Humanity (“zes maal per jaar wereldwijd”).

Dat heet het blad te zijn “voor het creatieve individu - de vrije en onafhankelijke denker”. Over wie de lezers zijn - of, in andere context, de leden van Quanjers partij - zijn beide activisten bedenkelijk vaag. Quanjer onderstreept dat hij “resoneert wat de mensen hier in Zuidwest-Londen denken”.

Quanjer verklaart zijn hang naar “spirituele politiek” uit zijn studie - “niet op academisch niveau, hoor” - van vele onderwerpen: van filosofie tot psychologie, van geschiedenis tot sociologie. Die heeft hem tot de conclusie gebracht dat er “niet één waarheid bestaat. Dat is het mooie ervan”. Als jongen van 14 maakte hij het eind van de Tweede Wereldoorlog mee. Sindsdien is hij op zoek naar “iets nieuws dat boven conflicten uitstijgt”. “Lotsbestemming” bracht hem in 1957 naar Londen voor een weekend en daar is hij vervolgens nooit meer vertrokken.

Spirituele euforie belet hem overigens niet in te zien dat hij geen schijn van kans maakt op donderdag gekozen te worden. Daardoor laat hij zich niet uit het veld slaan. De huidige afgevaardigde voor het Europarlement, een Labourkandidate, heeft hem en James al aangeboden rond te leiden in Straatsburg en verder is er een afspraak met gelijkgestemden overzee voor een actie: Theems-water zal worden geplengd in de Rijn en omgekeerd. Het is, zegt Quanjer, zoals Jacques Delors zelf het onlangs nog heeft uitgedrukt: “Europa is een geestesgesteldheid.”