BLONDE TORNADO MET KNAUWERIGE R

In Parijs, een jaar geleden, ontspoorde haar Amerikaanse vader definitief. Bij de Open Franse tenniskampioenschappen werd Mary Pierce dit jaar de ster van Frankrijk, het land van haar moeder. Ze is het meisje dat het vrouwentennis moet redden.

Alleen het laatste hoofdstuk van het sprookje ontbreekt nog. De 19-jarige Mary Pierce, geslagen, beschimpt en bijna gebroken door haar Amerikaanse vader, overleefde haar jeugd en is deze week in Parijs begonnen aan haar volwassenheid.

Ze was Miss Mary Pierce, voormalig wonderkind en voorbestemd slachtoffer te worden van haar mateloos ambitieuze 'tennisvader'. Ze is Mademoiselle Marie Pierce, de koningin van de tennismode, de lieveling van het Franse tennispubliek, de overwinnaar van Steffi Graf, de eerste Franse finaliste op Roland Garros sinds 1967. Alleen de slotdag bleek een te zware opgave. De kleine Spaanse Sanchez-Vicario verpestte haar finale.

Mary Pierce groeide op in de Verenigde Staten, als een jong talent dat door een obsessieve vader met onmogelijk in te vullen verwachtingen werd opgezadeld. Ze leerde tennissen op haar tiende. De familie verkocht het huis om de tennisopleiding van Mary te betalen. Vader, moeder en broer David trokken in een oude Chevrolet van toernooi naar toernooi. En haar vader eiste resultaten. “Kill the bitch”, riep coach papa in jeugdtoernooien herhaaldelijk tegen zijn pupil. Na een nederlaag of een slechte training kreeg Mary een scheldkanonnade over zich heen of werd ze geslagen. Hij verbood contacten met andere speelsters. Hij voorkwam dat ze een vertrouwensrelatie kon opbouwen met haar coaches door ze te ontslaan als ze te veel invloed kregen. Ze was een talent en vijf jaar geleden werd ze - veertien jaar en twee maanden oud - de jongste tennisprof. Tot Jennifer Capriati haar record verbrak. Maar haar talent bracht haar nooit verder dan een plaats in de top-twintig.

Vader Pierce, de moeder aller tennisvaders, kon zich vorig jaar op Roland Garros in Parijs voor de zoveelste keer niet beheersen. Bij een partij van zijn dochter in de derde ronde kreeg hij op de tribune slaande ruzie met toeschouwers. Gewapende veiligheidsbeambten moesten er aan te pas komen om hem van het tennispark te verwijderen. Daarna besloten moeder en dochter Pierce de man te verbannen uit hun leven. Hij mocht de toernooien waar Mary speelde niet meer bezoeken, zijn foto werd verspreid onder de suppoosten. Moeder Yannick vroeg een scheiding aan.

Een jaar geleden zat Mary in pauzes tijdens een partij nog met vertwijfeling in haar ogen op haar bankje. De afgelopen twee weken stond ze lachend op de baan en straalde ze in ieder televisie-journaal, in iedere kleurenbijlage van de kranten, in alle weekbladen. Ze poseerde als een Franse schone in bloemenjurken met haar lange blonde haren in een losse waaier over haar schouder of als de atlete in strakke pakjes die zich niet schaamde voor haar gebruinde schouders en blote navel. Ze her-introduceerde de jurk, of iets dat daar op lijkt: een mini-wielerbroek met daaroverheen een lang T-shirt-jurkje dat is ontworpen door Armani. 'De blonde tornado' wervelt over het gravel, schreef het programmablad.

De flirt met het Franse publiek was meer dan een verstandshuwelijk. Haar vader had in 1988 al ruzie gekregen met de Amerikaanse tennisbond en was toen uitgeweken naar Frankrijk, het land waar haar moeder is geboren. Ze mocht trainen in het bondscentrum en speelde voor Frankrijk op de Olympische Spelen. Ze bezit drie paspoorten: de nationaliteiten van haar ouders en een Canadese pas omdat ze in Montreal werd geboren.

“Ik weet niet wat ik ben”, vertelde Pierce deze week. “Een finale in Parijs kan dat niet veranderen. Ik ben niet Frans of Amerikaans. Ik ben beide.” Op de persconferenties beantwoordde ze in het Engels gestelde vragen in het Engels en stond ze de Franse pers te woord in het Frans, waarbij alleen de knauwerige 'r' haar afkomst verraadde. “Ik heb zoveel gereisd. Ik ben opgegroeid in de Verenigde Staten en gewend geraakt aan de Amerikaanse manier van leven. Maar steeds wanneer in Frankrijk bij mijn familie ben, voel ik me daar thuis.”

De route naar de finale van Mary Pierce was indrukwekkend. Ze brak alle records met een gemiddelde score van 6-0 en 6-1. In de halve finale overspeelde ze de onaantastbaar geachte Steffi Graf, die na het afhaken van Monica Seles zonder tegenstand de laatste vier grand-slams had gewonnen, binnen het uur met 6-2 en 6-2. “Ze heeft het vrouwentennis gered”, juichten de tennisveteranen. Tot gisteren in de finale plotseling toch weer de zenuwen opdoken, de spanning haar been verlamde en haar gezicht verstrakte. “Ik speelde met lemen voeten. Ik was te nerveus en nam de wedstrijd te serieus. Ik wilde te graag winnen, terwijl ik tot nu toe met plezier op de baan had gestaan.” De ballen die in de wedstrijd tegen Graf op de lijn belanden, vlogen tegen Sanchez net uit.

Mary wil haar opleving niet toeschrijven aan de breuk met haar vader. Ze wil hem in het openbaar niet afvallen. Ze heeft hem twee dagen voor Kerstmis nog bezocht om vrede te sluiten. Hij woont nog steeds in het huis in Florida dat van haar prijzengeld is betaald en hij krijgt een toelage van zijn dochter van vijfhonderd dollar per maand. Ze zegt dat ze hem een keer per maand opbelt.

Vader Pierce heeft inmiddels spijt betuigt. “Ik heb mijn leven opgeofferd voor mijn dochter”, vertelde hij dit weekeinde aan een journaliste van de Amerikaanse televisie. Sinds januari had hij haar niet meer gesproken. Maar er was ook één zinnetje van Jim Pierce dat de journaliste van haar regisseur niet mocht gebruiken in haar verslag: “Nick Bollettieri rijdt nu in mijn Ferrari.”

Dat haar talent, haar vlakke slagen de afgelopen twee weken tevoorschijn kwamen, is volgens Pierce te danken aan het werk van haar twee nieuwe coaches: de Nederlander Sven Groeneveld en de Amerikaan Nick Bollettieri, de uitvinder van het moderne tennis. Mary had ook in het verleden al herhaaldelijk de tennisschool van Bollettieri in Florida bezocht. Sinds kort bemoeit hij zich ook persoonlijk met haar. De Amerikaanse coach, eeuwig getooid met een zonnebril, wil dat zijn spelers - Andre Agassi was de belangrijkste - agressief spelen en de wedstrijd domineren. Ze moeten zo snel mogelijk vóór de baseline terecht komen en mogen dan geen centimeter meer wijken. Ze moeten hard slaan. Hit the hell out of it. “Hoe meer ze denkt op de baan, hoe meer problemen ze heeft”, vertelde Bollettieri. Het mooiste compliment dat hij deze week kreeg over het spel van Mary was: “Het is mannentennis. Eindelijk een vrouw die hard kan slaan.”

Bollettieri, die ook Boris Becker terzijde staat, is er voor de grand-slams. De rest van het jaar reist ze met de 28-jarige Nederlander Sven Groeneveld. Pierce is het laatste half jaar fysiek veel sterker geworden. Ze let op haar dieet en heeft hard getraind op haar conditie en voetenwerk. Ze trainde met elastiek, met een speciaal voetenwerkprogramma op techno music. Ze is ook sterker geworden door krachttraining. Bollettieri en Groenenveld werkten aan haar forehand en service. Vroeger gooide ze de bal hoog op, nu niet meer. Ze moest agressief én kalm zijn op de baan. Sinds de Open Australian in januari raakte ze zeven kilo lichaamsgewicht kwijt.

“Ik werk al een jaar niet meer met mijn vader. Maar daarom is mijn spel niet zoveel verbeterd. Met Sven en Nick heb ik hard getraind en wanneer je je fysiek goed voelt, speel je met veel zelfvertrouwen.”

Over twee weken speelt ze voor het eerst op Wimbledon. Voor het eerst als een speelster uit de top-tien. Als een van de weinigen die Steffi Graf van een zege kunnen afhouden.