Zuid-Afrika en Taalunie

Zuid-Afrika is per 1 juni weer toegetreden tot het Britse Gemenebest. Een goede zaak voor een land met Engelse 'roots' en een voortreffelijk middel om Zuid-Afrika ook langs deze weg weer deel te laten uitmaken van de internationale gemeenschap. Een voorbeeld voor Nederland hoe een actieve buitenlandse cultuurpolitiek kan worden gevoerd die meer is dan exportbevordering van cultuurprodukten. Zuidelijk Afrika heeft ook cultuurhistorische banden met het Nederlandse taalgebied. Zou de Nederlandse en Vlaamse diplomatie een mogelijke toetreding van Zuid-Afrika (en Namibië) als geassocieerd lid tot de Nederlandse Taalunie op grond van art. 20 van het verdrag niet hebben moeten voorbereiden? Het Zuidafrikaanse buitenlandse beleid zou er evenwichtiger door zijn geworden en het zou recht hebben gedaan aan de Afrikaanstalige bevolking (15,7 miljoen mensen, in meerderheid niet-blank, tegenover 15,1 miljoen Engelssprekenden). Hebben Nederland en Vlaanderen via de Nederlandse Taalunie niet een zekere verantwoordelijkheid tegenover een bedreigde dochtertaal, het Afrikaans?