Consumentenbond verzamelt klachten over borstprothesen

DEN HAAG, 3 JUNI. De Consumentenbond werpt zich op om vrouwen die klachten hebben over silicone borstprothesen, te helpen bij het krijgen van een eventuele schadevergoeding. Een aantal vrouwen zegt klachten te hebben gekregen en wijt dat aan onvolkomenheden van het fabrikaat. Sinds vorige week hebben zich al ongeveer 500 vrouwen gemeld.

In de Verenigde Staten heeft een aantal fabrikanten inmiddels een regeling getroffen voor vrouwen met klachten die voor 1 juni 1993 een prothese aangemeten kregen. Zij komen in aanmerking voor een eenmalige schadevergoeding. Die regeling geldt in principe ook voor Nederlandse vrouwen, al krijgen zij een lagere uitkering. De Consumentenbond zal dat onderscheid aanvechten op een hoorzitting op 18 augustus in Alabama. Alle Nederlandse vrouwen met klachten over silicone borstimplantaten kunnen sinds vorige week de Consumentenbond op de hoogte stellen van hun problemen. De bond bekijkt dan of zij in aanmerking komen voor smartegeld. Volgens de Consumentenbond zijn er in Nederland duizenden vrouwen die problemen hebben met de borstimplantaten of die in onzekerheid verkeren of een dergelijke operatie wel zin heeft.

Ongeveer 25.000 vrouwen in Nederland hebben silicone borstimplantaten. Het omhulsel van zo'n borstprothese is een stevig silicone rubberen zakje, gevuld met een combinatie van gelei-achtige en vloeibare siliconepolymeren. De prothese wordt tussen de borstklier en de borstspier geïmplanteerd of ook wel onder de borstspier. Bij de meeste vrouwen in ons land wordt een prothese geplaatst om kleine borsten te vergroten. In ongeveer 20 procent van de gevallen gaat het om de reconstructie van een borst die wegens kanker is geamputeerd.

Siliconen zijn lichaamsvreemd en daarom zal er bijna altijd een reactie van het afweersysteem van het lichaam komen. In zeer zeldzame gevallen wordt de prothese zelfs afgestoten. Bij één op de twee vrouwen komen duidelijk voelbare of zelfs zichtbare verhardingen van het implantaat voor. Niettemin blijkt uit enquêtes dat 90 procent van de behandelde vrouwen tevreden is.

Volgens de Stichting Steunpunt voor vrouwen met siliconen implantaten (SVS), waar ongeveer elfhonderd vrouwen staan ingeschreven, is een ander nadeel dat de prothesen bepaald niet het eeuwige leven hebben maar wel als zodanig verkocht worden. De zakjes kunnen poreus worden en gaan lekken. Deeltjes siliconen gaan dan zwerven door het lichaam, zoals uit dierexperimenten is gebleken. Uit onderzoek dat in januari 1993 werd gepubliceerd in de Archives of Dermatology, blijkt dat bij drie vrouwen chronische ontstekingen waren ontstaan in huidweefsel, waarschijnlijk als gevolg van gelekte siliconen.

Het steunpunt wil een verbod en in ieder geval een wettelijke gedragscode voor plastisch chirurgen, waardoor het onbeperkte gebruik van siliconenimplantaten aan banden wordt gelegd. Ook prof. L. Reijnders van de Universiteit van Amsterdam, tevens stafmedewerker van de Stichting Natuur en Milieu, vindt het de hoogste tijd voor een verbod op siliconenimplantaten. Reijnders memoreert dat siliconen tot de weinige stoffen behoren die zo'n twintig jaar geleden al op de zwarte lijst van de Rijncommissie belandden. Ze mogen wegens hun milieubezwaren niet in de Rijn worden geloosd.

In de Verenigde Staten werden het afgelopen jaar verscheidene rechtszaken aangespannen tegen de fabrikant waardoor een algemene regeling is ontstaan voor vrouwen die een prothese voor 1 juni 1993 aangemeten hebben gekregen. Na 1 juni 1993 is de veiligheid wel gegarandeerd.

De Amerikaanse rechter heeft de regeling voorlopig goedgekeurd. Over definitieve goedkeuring valt een beslissing op de zitting in Alabama.