Oude musicals heropgevoerd; Captain Peacock zingt

'I've told every little star' en 'The song is you'. De liedjes zijn overbekend, maar de musicals waaruit ze komen zijn al lang vergeten. Sommigen worden deze zomer opnieuw en volledig ten gehore gebracht. In concertante uitvoering; en dat is zeker zo aardig.

Discover the lost musicals, elke zondagmiddag, 16u15, Barbican Centre (Cinema 1), Londen, metro-halte Barbican, toegang Eng.P.11. 'Bloomer girl' op 5, 12, 19 en 26 juni, 'New girl in town' van Bob Merrill op 10, 17, 24 en 31 juli, 'Strike up the band' van George en Ira Gershwin op 14, 21 en 28 aug. en 4 sept., en 'Red hot and blue' van Cole Porter op 18 en 25 sept. en 2 en 9 okt. Inl 00-44716388891.

Zo had ik nog nooit een musical gezien: zestien stoelen op een rijtje en daarop zestien acteurs in avondkledij, elk met een script op schoot - en af en toe liepen er een of twee of drie naar voren, soms met de stoel in de hand, om zonder geluidsversterking iets te zeggen of te zingen. Aan de zijkant van het toneeltje zat een pianist. Het zaallicht bleef aan. En eerst hield de producer een korte inleiding over hetgeen deze middag werd vertoond, waarna hij met een brede glimlach en een zwierige zwaai met de linkerarm aankondigde dat het kon beginnen.

Die producer heet Ian Marshall Fisher. Hij staat aan het hoofd van het project Discover the lost musicals, dat zich van begin juni tot begin oktober voor de zesde keer gaat afspelen in het labyrintische Barbican Centre in Londen. Elke zondagmiddag wordt hier een allang vergeten musical op concertante wijze uitgevoerd door een groep acteurs die weliswaar niet wereldberoemd zijn, maar alleszins gerespecteerd kunnen worden. Veelal brengen ze hun dagen door bij de Royal Shakespeare Company of het National Theatre; anderen hebben bekendheid gekregen door tv-rollen (zoals Frank Thornton, alias Captain Peacock uit Are you being served, die zich ook zingend op hoogst charmante wijze weet staande te houden). Iedere musical wordt vier keer gespeeld, vier zondagmiddagen achtereen dus, en daarna komt de volgende.

D e reeks van dit jaar start op 5 juni met de musical Bloomer girl van Harold Arlen en Yip Harburg, een nostalgisch getint Broadway-succes uit 1944, dat destijds juichende kritieken kreeg en 657 avonden lang repertoire hield. “Een avond om lang, lang te blijven onthouden”, schreef de criticus van de Herald Tribune. Maar inmiddels is de show geheel is vergeten.

“De belangstelling voor musicals groeit nog steeds”, zegt de enthousiaste Fisher, “en er bestaat een enorme voorraad musicals die nooit meer worden uitgevoerd. Daar is een simpele verklaring voor: geld. Het is niet zo duur om af en toe weer eens een minder bekend stuk van iemand als Arthur Miller te spelen, dus dat gebeurt geregeld. Maar het ensceneren van een musical kost zo veel geld dat er bijna alleen nog wordt teruggegrepen op de standaardsuccessen. Terwijl niemand zich realiseert hoeveel overbekende songs juist afkomstig zijn uit de musicals die geen mens meer kent.”

Zijn gelijk werd, toen ik er vorige zomer bij toeval op stuitte, bewezen met Music in the air, een zoet, operette-achtig gevalletje van Jerome Kern en Oscar Hammerstein uit 1932, waarin plotseling het aanstekelijke I've told every little star en het dromerige The song is you voorbij bleken te komen. En het was een genot te zien met hoeveel plezier de spelers er hun beste krachten aan gaven - zonder daarvoor een honorarium te ontvangen. “Iedereen doet gratis mee”, beaamt Fisher. “Met de toegangsgelden kunnen we hooguit de kosten bestrijden. Het is een soort non profit-project, maar het kost me geen enkele moeite er acteurs voor te krijgen. Ze vinden het in de eerste plaats genoeglijk te spelen voor een publiek dat voornamelijk uit collega's en andere mensen uit het vak bestaat, en bovendien geeft het hen de kans om rollen te spelen die ze anders niet zo gauw zouden krijgen. Wat dat betreft is het, vooral voor de jongeren, ook een soort auditie.”

En wat aardig om daar bij te zitten, op zo'n verloren zondagmiddag, als er verder in Londen niet veel te beleven valt.