Blair waarschijnlijke nieuwe leider Labour na afhaken concurrent

LONDEN, 2 JUNI. Tony Blair lijkt steeds waarschijnlijker de opvolger van de onlangs overleden John Smith als leider van de Britse Labour Party. Gisteren maakte Blairs belangrijkste concurrent voor die post, Gordon Brown, bekend dat hij zich niet kandidaat zal stellen. Brown maakt de weg vrij voor Blair die wordt gezien als de man die zwevende kiezers tot Labour zou kunnen bekeren.

Hoewel de strijd om het leiderschap officieel nog niet is begonnen - eerst moeten de Europese verkiezingen achter de rug zijn - is achter de schermen de vraag over de opvolging hevig in discussie. Vorige maand besloot de partijtop dat de keuze van een nieuwe leider al in juli plaats zal hebben. Margaret Beckett, als plaatsvervanger van wijlen John Smith nu feitelijk partijleider, stelde ook haar zetel van plaatsvervangend leider ter beschikking, teneinde de partij een kostbare tweede verkiezingsprocedure later dit jaar te besparen.

Die stap heeft de kandidaten voor de twee zetels aan de top van de partij onder grote druk gezet. Moeten zij straks gokken op voldoende steun en pogen Blair, de modernisator van de partij, tegen te houden? Of moeten zij zich onpopulair maken door naar de zetel van Beckett te streven, die zich in de periode na Smiths dood manhaftig van haar taak heeft gekweten door de partij bijeen te houden? En ook: àls Blairs verkiezing als leider zo waarschijnlijk is als de peilingen uitwijzen, is het dan verstandig om te openlijk ambities te koesteren voor de post van leider? Blair benoemt immers straks de kandidaten in zijn schaduwkabinet.

Brown heeft zich met zijn beslissing in een gunstige positie geplaatst om in een kabinet-Blair, algemeen verwacht na 1996, een hoge post te krijgen. De schaduwminister van financiën heeft uit de peilingen kunnen lezen hoe niet hij, maar zijn persoonlijke vriend Blair de hoogste ogen gooit voor de verkiezing als leider. Nu heeft hij persoonlijke ambitie ondergeschikt gemaakt aan het partijbelang en zich daarmee een stralenkransje voor de eeuwigheid verworven.

Desondanks zijn er vanmorgen tekenen van ongenoegen over de manier waarop de Blair-karavaan opstoomt naar de leiderschapspositie. Er wordt in de traditionalistische achterban gemompeld over “een kroning, niet een verkiezing” en het lijkt erop dat de kandidaat voor de puur socialistische vleugel van Labour, John Prescott, worstelt met zijn opties: Blair naar de kroon stoten of gokken op de belangrijkste plaats naast hem? De pers heeft voor het veronderstelde dreamticket Blair-Prescott al een naam bedacht, die aansluit bij hun uiterlijk en stijl: Bambi en Stampertje.