'Ik ben bang dat het kunst is, schat'; Tiende Kunstrai uitgegroeid tot commerciële beurs

Kunstrai, Hal 11 (Parkhal), Hollandcomplex Rai, Amsterdam. T/m zo 5 juni, dag 12-19u, vr tot 22u. Entree: ƒ 17,50 en ƒ 15,- incl catalogus.

AMSTERDAM, 1 JUNI. Een koopkrachtig uitziend publiek is gisteravond in groten getale naar de opening van de tiende Kunstrai in Amsterdam gekomen. De dames en heren in cocktailkleren waren waarschijnlijk de 'bijzondere relaties van de Rai', die algemeen directeur A.A.L. Minken van het beurs-complex had uitgenodigd. De Rai, die het evenement dit jaar zelf organiseerde, nadat de Stichting Kunstbeurs zich terugtrok, moet het namelijk grotendeels zonder subsidie zien te redden.

De vondst om zakenmensen en industriëlen te inviteren - gewoonlijk krijgen zij een vrijkaartje voor het jaarlijkse Rai-concert - zou wel eens dè oplossing kunnen zijn voor de stagnerende verkoop die de Kunstrai aankleeft. Na eerst een lezing van Henk van Os, directeur van het Rijksmuseum, te hebben beluisterd, verspreidden zij zich over de honderd stands. Minken lichtte in zijn openingswoord toe 'de kloof tussen traditie en avant-garde' te willen dichten op de jubilerende Kunstrai. Anders dan vorige jaren bestaat een derde van het aanbod uit kunsthandelaren die werk vanaf 1900 tonen.

Bijvoorbeeld kunsthandel Nieuwenhuizen Segaar uit Den Haag die art deco-meubels exposeert, waaronder een kinderstoel van Lion Cachet die dienst deed op het vlaggeschip de 'Oranje'. Studio 2000 uit Amsterdam sausde de beurswanden deftig koningsblauw en biedt onder meer vier schilderijen van Charley Toorop aan. Bij kunsthandel Kerseboom (Alkmaar) hangt een serene pastel van een zigeunerin door Leo Gestel uit 1914. Lambert Tegenbosch uit Heusden hing onder meer stukken op van Gerrit Benner, Lucebert en Jan Schoonhoven.

Onder de 'niet vernieuwende' nieuwkomers, die door de Stichting Kunstbeurs in vorige jaren van het evenement geweerd werden maar welvarend genoeg zijn om grote stands te huren, is echter ook kunst van dubieuze kwaliteit te vinden. Galerie Lieve Hemel presenteert een bizarre optocht van monsterlijke bronzen: dikke vrouwen met paarde- en vogelkoppen en de duivel op een stier erachteraan. De schilder Maks bij collega Siau heeft zich al te zeer laten inspireren door Kees van Dongens portretten van society-dames, terwijl galerie Mokum gladde erotische doekjes van Paul Boswijk toont waar kraak noch smaak aan zit.

“Ik ben bang dat het kunst is, lieverd,” verzucht een vader tegen zijn dochtertje op een tekening van Peter van Straaten; hij hangt in de grootste stand van de beurs, galerie Serieuze Zaken van Rob Malasch. Daar worden overigens ook erotische tekeningen van Van Straaten getoond, voor de gelegenheid met de linkerhand gemaakt. Een hoekje van de stand is door de collega's van Galerie A en De Praktijk volgehangen met multiple's. Er is onder meer een wc-borstel te koop met de kop van Hitler, compleet met snorretje, en er zijn tot figuurtjes verbogen vorken van Erik Fens.

Niet bekend

Onder de titel The Art of Investment of: hoe kan ik mijn subsidie het beste investeren?, interviewt Linda Pollack elke dag een andere expert uit de financiële wereld over beleggen en speculeren met opties, obligaties en onroerend goed. Zondag komt een adviseur van Christie's of Sotheby's aan het woord over kunst als investering; alle tips worden op video opgenomen en verstrekken vermogende bezoekers nuttige informatie.

Het Vormgevingsinstituut betrok een cirkelvormige stand waarin modellen continu rondcirkelen om onder meer een hesje van metaal, afgezet met lood te demonstreren. Direct ernaast tonen galeries als Marzee uit Nijmegen en Ton Berends uit Den Haag moderne sieraden. Stichting Paradox uit Rotterdam, voorheen Perspectief, maakte een presentatie van foto- en video-kunst; men bereidt een verhuizing voor naar Amsterdam om daar samen te werken met videogalerie Montevideo. Vanaf de uitkijktoren die deel uitmaakt van de stand van Stedelijk Museum Bureau Amsterdam krijgt men mooi zicht op de ordelijke indeling met de handelaren in de en hoek en de 'avant-garde' in de andere. De twee kampen vliegen elkaar niet in de haren, niemand lijkt te lijden onder de vermenging van kunst, kitsch en vormgeving. De Kunstrai 'nieuwe stijl' is een volwassen beurs geworden die zichzelf moet bedruipen.