Het harde leven na het winnen van een songfestival

Why me?, Ned.3, 23.36-00.02u.

Drie keer won Johnny Logan, in diverse gedaanten, namens Ierland het Eurovisie Songfestival: in 1980 als zanger van What's another year, in 1987 als zanger èn auteur van Hold me now en in 1992 als tekstschrijver van het door Linda Martin gezongen Why me? Dat is een record - en ook een bijzonder verhaal. Het wordt verteld in de documentaire Why me? die vanavond door de NOS wordt uitgezonden als opmaat voor het Songfestival van morgen.

Het verhaal van Johnny Logan gaat over een jongen van 24 die op zijn eerste zege volstrekt onvoorbereid was. Hij dacht dat alles verder vanzelf zou gaan. Maar in werkelijkheid bleek hij nadien onder contract te staan bij twee managers die alletwee 10% van zijn bruto-inkomen opeisten. Eigenlijk moest hij in de zomer van 1980 het ijzer smeden, want dat was heet, maar in werkelijkheid bracht hij wekenlang in de rechtszaal door. Toen hij daarna toch nog op toernee ging, had hij geen cent meer. Bovendien flopte zijn tweede plaat. De rekeningen voor hotels en limousines liepen hoog op. Logan raakte diep in de schulden en in een depressie die zeven jaar duurde. Gaandeweg wilde niemand meer iets van hem weten; hij werd beschouwd als een eendagsvlieg die zijn tijd had gehad. Er was maar één manier om er weer bovenop te komen: een tweede Eurovisie-overwinning. Toen hij Hold me now zong, had hij geen manager, geen platencontract en geen geld. Alles stond op het spel.

Daar is een spannend programma over te maken, dat een schril licht zou kunnen werpen op de hedendaagse muziekindustrie en op het doolhof waar een nieuw, jong talent in verzeild kan raken. Maar helaas oogt Why me? als een toonbeeld van smeuïg gemonteerde Veronica-vlotheid, waarin alles langs de oppervlakte blijft scheren. Wie waren die managers en hoe kregen ze Logan in de houdgreep? Geen antwoord. Waar haalde die jongen de kracht vandaan voor zijn comeback? Geen antwoord. Hoe heeft hij zich nu gewapend tegen nieuwe zakelijke tegenslagen? Geen antwoord.

Op de aftiteling van de Ierse televisie, die deze documentaire in 1992 uitzond, staat wel de naam van een producer (David Blake Knox), maar niet die van een regisseur. Zo'n programma is dit.

    • Henk van Gelder