Witter

Maatschappijcritici houden ons voor dat het in de politiek niet meer om ideeën en inhoud gaat, maar om presentatie en personen. Naar verluidt is de politiek een produkt geworden dat met geavanceerde marketingtechnieken naar nieuwe doelgroepen zoekt. En dat terwijl de politiek toch geen wasmiddel is.

Dat schoot Unilever in het verkeerde keelgat. Was niet net Omo-power gelanceerd? Was de waskracht niet doorgerekend door de wetenschap en waren de uitkomsten niet verbluffender dan het beste banenplan?

Het werd echt interessant toen Ariel zich in de strijd mengde. Omo moest niet denken dat ze iets nieuws hadden uitgevonden. Ariel kende dat middeltje al lang, en erger nog, het werkte niet. Na 24 keer wassen vielen er gaten in het wasgoed. En niet dat ze iets tegen Omo hadden, maar op deze manier kreeg de branche als geheel een slechte naam.

Ongetwijfeld zal Ariel binnenkort bekend maken dat we niet naar een situatie toe moeten waarin ouders er op aangekeken worden als hun kindertjes met gaten in de kleren lopen. Omo zal omroepen dat in een wasmachine waarin Omo is gebruikt voor Ariel geen plaats is. Ariel zal Omo verwijten dat ze een blokkade opwerpen. De kloof tussen politiek en wasmiddel is dan eindelijk gedicht.